تاريخ انبياء - ورعی و فرقانی - الصفحة ١٣١

كُنْتُمْ صَادِقِينَ فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَلَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوْا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ. (بقره: ٢٣- ٢٤)
و اگر در آنچه بر بنده خود نازل كرديم شك داريد، پس- اگر راست مى‌گوييد- سوره‌اى مانند آن بياوريد و گواهان خود را- غير خدا- فراخوانيد. پس اگر نكرديد- و هرگز نمى‌توانيد كرد- از آتشى كه سوختش مردمان و سنگها هستند و براى كافران آماده شده بپرهيزيد.
و البته همين آيات خبر داده‌اند كه مخالفان هرگز نمى‌توانند مانند آن را بياورند. آيه ديگرى نيز اعلام نموده كه اگر تمام مردم و همه جنيان به يارى هم بشتابند، نمى‌توانند همانندى براى قرآن بياورند. «١» درباره جنب تاريخ انبياء ١٣٥ فهرست منابع‌ ه‌هاى اعجاز اين كتاب آسمانى، بحثهاى مفصل صورت گرفته كه بايد به كتب مربوطه مراجعه كرد. «٢» مسائلى از جمله فصاحت و بلاغت، اعجاز از جنبه آورنده آن كه شخصيتى درس ناخوانده بود، هماهنگى ميان آيات آن و عدم وجود اختلاف در آنها، خبرهاى غيبى و طرح مسائل دقيق علمى، نمونه‌هايى از جنبه‌هاى اعجاز اين كتاب الهى هستند.
تفاوت اساسى ميان اين معجزه پيامبر اسلام و ساير معجزات پيامبران در امتيازات خاصى است كه نسبت به آن معجزات دارد؛ به عنوان مثال معجزات ساير پيامبران نظير شفاى بيماران و زنده كردن مردگان، تنها براى اثبات حقّانيت آنان بود و ديگر جنبه هدايتگرى و تربيتى نداشت. در حالى كه قرآن با روح و روان انسانها سر و كار دارد و افكار بشرى را با عالى‌ترين انديشه‌هاى الهى تغذيه مى‌نمايد. همچنين معجزات پيامبران الهى فقط براى مردم زمان خود، آن هم عده‌اى محدود قابل رؤيت بوده است، اما دسترسى به قرآن براى همگان ميسّر است و محدوديت زمانى و مكانى معجزات ديگر را ندارد و هر كس مى‌تواند در هر زمان و مكان اين معجزه را شاهد باشد و به عبارت ديگر اين معجزه‌اى پايدار و جاودانه است كه در هر دوره و عصرى حقانيت پيامبر اسلام (ص) را اثبات مى‌كند.
پيامبر خاتم و جهانى بودن رسالتش‌ حضرت محمد (ص)، آخرين فرستاده و پيامبر الهى است كه از سوى خداوند براى هدايت بشر مبعوث شده است. اين موضوع از آيات و روايات فراوانى به دست مى‌آيد. قرآن مجيد به صراحت مى‌فرمايد: