بشارت به ظهور پيامبر اسلام (ص) نيز در آن وجود دارد، توسط برنابا كه تمام مدت سه سال رسالت عيسى (ع) را به همراه آن حضرت بوده نگاشته شده و تا سال ٣٢٥ ميلادى در كليساى اسكندريه به عنوان انجيل اصلى مورد قبول بوده است. «١» پيدايش انحراف در مسيحيّت‌ حضرت عيسى (ع) خود را پيامبر خدا مى‌دانست كه براى هدايت بنى اسرائيل آمده است. «٢» آن حضرت، جز نسخ برخى از احكام نازل شده در شريعت موسى (ع)، شريعت جديدى ارائه نداد و هرگز در تعاليم وى، سخنى برخلاف تعاليم ساير پيامبران الهى مشاهده نشد. آن حضرت، خود را بنده خدا مى‌دانست كه با ارائه معجزات به اذن الهى، درصدد هدايت بشر و رفع اختلاف از ميان آنها است. او از مردم مى‌خواست كه به همان احكام دين يهود پايبند باشند و خداى متعال را خالصانه بپرستند.
اين واقعيت را از جملات انجيل متى نيز مى‌توان به دست آورد. در آنجا آمده است كه عيسى (ع) به بنى اسرائيل گفت:
گمان مبريد كه آمده‌ام تا تورات يا صحف انبياء را باطل سازم. نيامده‌ام تا باطل نمايم بلكه تا تمام كنم ... پس هر كه يكى از اين احكام كوچكترين را بشكند و به مردم چنين تعليم دهد در ملكوت آسمان، كمترين شمرده شود. امّا هر كه به عمل آورد و تعليم نمايد او در ملكوت آسمان، بزرگ خوانده خواهد شد. «٣» امّا متأسفانه پس از آن حضرت، عواملى سبب شد كه دست تحريف‌گران در تعاليم آن حضرت باز شود و در نهايت، دين مسيحيّت را به جايى برسانند كه با اهداف اوليه همه پيامبران، يعنى پرستش خداى يگانه منافات داشته باشد. از جمله اين عوامل، همان نگارش انجيلهاى متعدد بود كه هر كدام از مؤلفان آنها، با توجه به برداشت شخصى خود از كلمات معنوى آن حضرت و نيز به كار بردن تعابير و جملات خاص، راه را براى ساير برداشتها و