تاريخ انبياء - ورعی و فرقانی - الصفحة ١٠٤
پيامبر گرامى اسلام (ص) نافرمانى كردند و خود را «نژاد برتر» و «بندگان خاص خدا» دانستند كه در روز قيامت مورد لطف و عنايت مخصوص خدا قرار خواهند گرفت. از اين رو، خداى سبحان در قرآن كريم مىفرمايد:
قُل يَا أَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِن زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاءُ لِلَّهِ مِن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ وَلَا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ. (جمعه: ٦- ٧)
[اى پيامبر! به يهوديان] بگو، اى يهود! اگر گمان مىكنيد كه شما دوستداران خدا هستيد نه ساير مردم، چنانچه راست مىگوييد، آرزوى مرگ كنيد، در حالى كه به خاطر اعمال زشتى كه انجام دادند و از پيش فرستادند، هرگز آرزوى مرگ نمىكنند و خدا به حال ستمگران آگاه است.
پرسش ١. نمونههايى از بهانهگيريهاى بنى اسرائيل در برابر حضرت موسى (ع) را ذكر كنيد.
٢. خداوند در پاسخ حضرت موسى (ع) كه خواستار تجلى خداوند شده بود، چه فرمود؟
٣. برخورد موسى (ع) پس از فتنه سامرى را شرح دهيد.
٤. چرا بنى اسرائل به سرگردانى چهل ساله مبتلا شدند؟
٥. خداوند در پاسخ به ادعاى قوم يهود كه خود را نژاد برتر و بندگان خاص خدا مىدانستند چه فرموده است؟