سرداران صدر اسلام(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٠
«إِلَّا الَّذينَ امَنُوا وَ عَمِلوُا الصَّالِحاتِ وَ ذَكَرُوا اللَّهَ كَثيراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا» «١» مگر آنان كه اهل ايمان و نيكوكار بوده و بسيار ياد خدا كنند وبراى انتقام از ستمى كه به آنها شده، (از حق) يارى طلبند. «٢» تجليل پيامبر (ص) از عبداللّهبن رواحه پيامبر اسلام (ص) نيز درموارد مختلف از اين شخصيت بزرگ تقدير و تجليل به عمل آورده است.
در روايتى از پيامبر اسلام (ص) درباره وى چنين آمده است:
«رَحِمَ اللَّهُ بْنَ رَواحَةِ إِنَّهُ يُحِبُّ الْمَجالِسَ الَّتى تَتَباهى بِهَا الْمَلئكَةُ» «٣» خداوند پسر رواحه را مشمول رحمت خويش قرار دهد، زيرا او مجالسى را كه ملائكه به آن مباهات و افتخار مىكنند دوست دارد.
همچنين در روايت ديگرى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله درباره او فرموده است:
«نِعْمَ الرَّجُلُ عَبْدُ اللَّهِ بْنِ رَواحَةِ» «٤» عبدالله بن رواحه مرد بسيار خوبى است.
و نيز نقل شده كه روزى عبدالله بن رواحه بيمار شده بطورى كه بحال اغما و بيهوشى افتاده بود، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به عيادت او رفتند، حضرت سه مرتبه او را صدا زد، عبداللّه جوابى نداد.
پيامبر (ص) دست به دعا برداشته و به پيشگاه خداوند متعال عرضه داشتند: