عبداللّه بن رواحه را كه يكى از ياران باوفا و مطيع پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و نمونه اى از شيعيان واقعى على عليه السّلام بود بارها گريان ديدند.
وقتى سبب گريه او را جويا مى شدند، مى گفت:
«من يقين دارم كه داخل جهنم خواهم شد ولى نمى دانم كه آيا از آن خلاصى خواهم يافت يا در آن باقى مى مانم» «١» عشق به شهادت‌ از مهمترين رموز موفّقيّت و پيروزى در جنگ ها، نترسيدن از مرگ و استقبال از شهادت است. در جنگ ميان دو دسته، كسانى پيروز خواهند شد كه از روحيه قوى و ايمان و اعتقاد به هدف برخوردار باشند وازهيچ مشكل و پيشامدى در راه رسيدن به اهداف خود نهراسند. قرآن كريم در اين باره مى فرمايد:
«يا أَيُّهَاالنَبِىُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنينَ عَلىَ الْقِتالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْروُنَ صابِروُنَ يَغْلِبُوا مِأَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الذَّينَ كَفَروُا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ» «٢» اى پيامبر پيوسته مؤمنان رابه جنگ ترغيب فرما كه اگر بيست نفر از شما كه (در برابر حوادث) پايدار و شكيبا باشند بر دويست نفر از دشمنان پيروز گردند و اگر صد نفر باشند بر هزار نفر از كافران چيره شوند چرا كه اينان گروه نادانند.
در صدر اسلام نمونه هاى زيادى از صابران و مؤمنان مى توان ديد كه درصحنه هاى مختلف جنگ و ستيز با دشمنان و كفّار از مصائب و گرفتاريها استقبال نموده‌