بن حنيف را فرماندهِ سپاه اعزامى ازبصره، و عمّار را فرمانده نيروهاى پياده نظام اعزامى از كوفه، قيس بن سعد را فرمانده نيروى پياده بصره، هاشم مرقال را پرچمدار، و مُسَعَّربن فدكى فرمانده نيروهايى كه از قاريان قرآن تشكيل شده بود قرار داد. «١» معاويه از ديدگاه عمّار در يكى از روزهاى جنگ صفين مردى به عمّار گفت:
اى ابويقظان! مگر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله نفرمود: «با مردم (بى‌دين) بجنگيد تا اسلام آورند، و آنگاه كه اسلام را پذيرفتند، خون و دارايى شان در امان است؟» عمّار پاسخ داد: آرى رسول خدا (ص) اينگونه فرموده است، ولى اينان اسلام نياوردند، و به ظاهر تسليم شدند، و كفر را در دل نهان كردند، تا اينكه ياورانى يافتند و به جنگ آمدند. «٢» اعتراف دشمن‌ درميان لشكر امير المؤمنين عليه السلام شخصى بود به نام ابونوح، روزى يكى از بستگان او به نام ذوالكلاع كه جزء لشكريان معاويه بود نزد او آمد و گفت:
- نزد تو آمده‌ام تاحديثى را كه در زمان عمر از عمروعاص شنيده‌ام برايت بگويم.
- آن حديث چيست؟
- عمرو عاص از پيامبر خدا نقل كرد كه آن حضرت فرمود: «بين اهل شام و اهل عراق جنگ مى شود و حق با يكى از آن دو لشكر است كه پيشواى هدايت نيز در ميان آنان است و عمّار ياسر نيز با او است.»