سرداران صدر اسلام(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٤
ارزشمند بهره مند بوده و از شرك و بت پرستى تبّرى مى جست.
در جريان اسلام آوردن ابو درداء- برادر مادرى عبداللّه بن رواحه مى خوانيم: وى آخرين فرد از خانواده خود بود كه دين اسلام را پذيرفت و قضيه اسلام آوردن او بدين گونه بود: روزى عبدالله بن رواحه و محمّد بن مسلمة بُتى را كه متعلّق به ابو درداء بود، در غياب او زير پاى خود نهاده و آن را خرد كردند و عبداللَّه اين اشعار را خواند:
«تَبَرَّأْ مِن أَسْماءِ الشَّياطينِ كُلِّها أَلا كُلُّ مايُدْعى مَعَ اللَّهِ باطِلٌ» يعنى، از تمامى اسماء و مظاهر شيطان دورى بجوى، آگاه باش، هر آنچه كه با ذات اقدس اللّه در عبادت و پرستش شريك قرار گيرد، باطل و از بين رفتنى است.
ابو درداء وقتى به خانه بازگشت و همسرش او رااز كار عبداللّه آگاه نمود، به فكر فرو رفت و با خود گفت:
اگر در اين بت سود و خيرى وجود داشت، در مقابل اين كار از خود دفاع مىكرد.
سرانجام ابودرداء نزد پيامبر (ص) اسلام آورد. «١» عبادت و پايبندى به نوافل از خصوصيات ديگر عبداللّه بن رواحه راز و نياز و ارتباط با خدا بود. ذكر و ياد خدا بزرگترين سرمايه و مهمترين عامل فلاح و رستگارى انسان مى باشد. قرآن كريم در آيات گوناگون اين نكته را متذكر شده، از جمله مى فرمايد:
«وَاذْكُرُوا الل سرداران صدر اسلام(ج٢) ٧٦ توديع عبدالله بن رواحه ص : ٧٥ َّهَ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ» «٢» اى گروه مؤمنان خدا را بسيار ياد كنيد، باشد كه رستگار و سعادتمند گرديد.