مسلمانان كشته شدند، «١» و گروهى پا به فرار گذاشتند. «٢» در اين هنگام عمّار بر روى سنگى ايستاد و فرياد كشيد:
مسلمانان! آيا از بهشت فرار مى كنيد؟
مسلمانان! من عمّارم، به سوى من آييد! ... آنگاه عمّار با شدت هر چه تمامتر نبرد سختى را آغاز كرد «٣» و سرانجام مسيلمه كشته و نيروهايش متلاشى شدند و يمامه فتح گرديد.
فرمانرواى كوفه در دوران خلافت عمر عمر بن خطاب در سال ٢١ ه ق در نامه اى به اهل كوفه نوشت:
«عمّار را به عنوان استاندار به سوى شما فرستادم.» «٤» و بدين گونه عمّار استاندار كوفه گرديد.
يك سال بعد، عمر عمّار را از استاندارى كوفه بر كنار كرد، وبه جاى او «ابو موسى اشعرى» را منصوب نمود. و سبب بر كنارى عمّار اين بود كه جمعى از كوفيان عملًا به مخالفت با عمّار برخاستند، و از او نزد عمر سعايت كردند. «٥» طرفدارى از على (ع)
سومين روز از مرگ عمر بن خطاب فرارسيد، بنا بر فرمان وى ظرف سه روز مى‌بايست خليفه تعيين گردد. ابو طلحه با پنجاه مرد شمشير به دست آماده اجراى فرمان عمر شد. جلسه (شش نفره) شورا در مسجد تشكيل گشت. مهاجران و انصار آمدند، و