سرداران صدر اسلام(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٧
آرايش جنگى سپاه اسلام و روم روم در آن زمان، به سبب نبرد هاى پى درپى كه با ايرانيان داشت، از تاكتيك جنگى فوق العاده اى برخوردار بود و اسرار و رموز موفقيت در صحنه جنگ را در حدّ بسيار زيادى مى دانست و سپاه اسلام ازاين جهت مبتدى بوده، قابل مقايسه با روميان نبود. با وجود اين سپاه روم از شجاعتها و دلاوريهاى سربازان اسلام اطلاعاتى رابه دست آورده و براين اساس با آمادگى بسيار زيادى از نظر تعداد سرباز و ميزان ابزار و ادوات جنگى وارد ميدان شده بودند. تعداد مسلمانان سه هزار نفر بود، در حالى كه تنها شُرَحبيل كه از فرمانداران شهرهاى مرزى بود، صد هزار سرباز از قبايل مختلف شام زير پرچم خود گرد آورد و براى جلوگيرى از پيشروى سربازان اسلام به مرزهاى كشور روانه ساخت از طرف ديگر قيصر با صد هزار سرباز از روم حركت كرده و در «مآب» يكى از شهرهاى بلقاء فرود آمد و به عنوان نيروهاى ذخيره و امداد درآنجا توقّف كرد. «١» عبداللّهبن رواحه و تشجيع رزمندگان مسلمانان پس از ورود به شام و آگاهى از آمادگى و قدرت نظامى دشمن، با يكديگر درباره كيفيت نبرد با دشمن به گفتگو و تبادل نظر پرداختند. عدّهاى گفتند: اين موضوع را بايد توسّط نامه به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله گزارش دهيم و از او كسب تكليف نماييم، شايد ايشان ما را از جنگ منصرف بسازد و يا گروهى را براى امداد، اعزام نمايد. چيزى نمانده بود كه مسلمانان اين رأى را بپذيرند كه عبداللّه بن رواحه بپاخواست و خطبه اى آتشين ايراد نمود و طى آن