جنگ نهروان را افروختند و سپاه دشمن در حاليكه سواران در جلوى پيادگان قرار داشتند هماهنگ و با هم، سخت بر سپاه على عليه السلام يورش بردند. «١» حضرت على (ع) نيز به ياران خود فرمود:
«بر آنان يورش بريد، بخدا سوگند، از شما ده نفر كشته نخواهد شد و از آنان نيز بيش از نُه نفر جان سالم بدر نخواهند برد.» تير اندازان سپاه حضرت با تير به استقبال سواران آنان رفتند. «٢» در آن هنگام گويى آنان بزى هستند كه در باران به شاخ خود پناه مى گيرند. سوراه نظام حضرت به فرماندهى ابو ايوب انصارى كه در مقدمه سپاه بود «٣» از راست و چپ بر آنان يورش آورد و خود حضرت نيز از قلب سپاه با شمشير و نيزه بر آنان حمله كرد پس طولى نكشيد تا آنكه خداوند همه آنان را بر زمين ريخت. گويا به آنان گفته مى شد بميريد و مى مردند. «٤» بعد از شكست خوارج حضرت آنچه در لشگرگاه آنان بود جمع آورى كرده و اسلحه و چارپايان را بين يارانش تقسيم كرد و اموال و بندگان و كنيزان را هنگاميكه به كوفه بازگشت به صاحبانش بازگردانيد. «٥» در اين جنگ دو پيشگويى به وقوع پيوست:
١. همانطورى كه امام فرموده بود از ياران آن حضرت ٩ تن بيشتر شهيد نشدند و همچنين از خوارج ٩ تن بيشتر زنده نماندند.
٢. ابو ايوب همچنانكه پيامبر امر كرده با مارقين (خوارج نهروان) هم جنگيد.