داستان اين جنگ را درحضور نقيب ابويزيد رحمه الله از كتاب واقدى خواندم، آنگاه به او گفتم: چگونه براى مسلمانان اين اتفاق رخ داد؟ اين واقعه به نظر ناممكن مى رسد! استادم گفت: دليلى براى تعجب وجود ندارد، قلب سپاه اسلام پس از كشتن پرچمداران به قلب سپاه كفر حمله نمود و آنان را شكست داد، و اگر ميمنه و ميسره رسول خدا كه در رأس آن اسَيد بن خُضَير و حباب بن منذر بود در برابر ميمنه و ميسره كفّار پايدارى مى كردند، نيروهاى اسلام دچار شكست نمى شد، ولى ميمن سرداران صدر اسلام(ج‌٢) ٢٣٧ منابع و مآخذ ص : ٢٣٧ ه و ميسره سپاه اسلام در كنار قلب قرار گرفتند، و همگى با قلب سپاه كفر درگير شدند. در نتيجه، ارتش رسول خدا صلى الله عليه و آله به صورت يك قلب تنها و يك سپاه فشرده درآمد كه از قلب سپاه قريش شكست سختى خورد. هنگامى كه ميمنه و ميسره قريش ديد كه در برابرش نيرويى وجود ندارد، بدون اينكه مانعى در برابر خود ببيند، لشكر اسلام را دور زد، و از پشت سر آنها را غافلگير نمود، و بسيارى از آنان در برابر گروه تير اندازان لشكراسلام كه مسئول حمايت پشت لشكر بودند مقاومت سختى از خود نشان دادند، بطورى كه همه آنان را كشتند، چون تيراندازان كسانى نبودند كه بتوانند در برابر خالد بن وليد و عكرمه با دو هزار سپاهى مقاومت كنند. آنها در اصل پنجاه تن بودند. بخصوص كه بسيارى از اين عدّه نيز موضع خود را رها ساخته و به جمع آورى غنايم روى آوردند. «١» محافظ پيامبر (ص)
چون رسول خدا صلى الله عليه و آله از جنگ احد به مدينه بازگشت، سران قبايل‌