تا هنگامى كه به دستور پروردگار، موضوع فرزند خواندگى لغو گرديد. «١» پس از آن زيد بن حارثه لقب گرفت.
از اين فراز زندگى زيد مى‌توان دو نكته رابر داشت كرد:
الف. شيفتگى زيد نسبت به پيامبر (ص):
زيد پس از آنكه به مملوكيت حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله درآمد، پيامبر (ص) را سرپرست مهربان و بزرگوار يافت و هرگز احساس بردگى نكرد، زيرا اگر آن حضرت را مالك خود مى پنداشت و احساس بردگى مى كرد، با ديدن پدر و پيشنهاد او، از پيامبر (ص) دست مى‌كشيد.
ب. محبت پيامبر (ص) به زيد:
در مقابل شيفتگى زيد، به پيامبر (ص)، رسول خدا نيز به او ابراز محبّت مى كرد.
نقل شده است كه آن حضرت، زيد را همچون خويشان خود دوست مى‌داشت. «٢» اين معنى از حديث امام صادق (ع) نيز فهميده مى‌شود كه فرمود:
پيامبر (ص) زيد را دوست مى‌داشت و او را «زيد الحب» لقب داده بود. «٣» علاوه بر اين، در جريان عقد اخوّت و پيمان برادرى، پيامبر او را با عموى بزرگوار خود حضرت حمزه، برادر قرار داد. «٤» سوّمين مسلمان‌ شخصيت زيد در سايه تعاليم و تربيتهاى حضرت محمّد (ص) شكل گرفت و با ورود به خانه پيامبر (ص) و قرار گرفتن در كنار حضرت خديجه و على‌