د. وضع مالى ابودُجانه‌ ابودجانه وضعيت مالى خوبى نداشت، از اين رو رسول خدا (ص) در برخى موارد كه به انصار سهمى از غنايم ويژه مقام نبوت، اعطا نمى‌كرد سهمى به ابودجانه مى‌داد. در تاريخ مى خوانيم:
«يهود بنى‌نضير به دستور رسول خدا (ص) از مدينه رانده شدند و هر چه ثروت داشتند به دست رسول خدا (ص) افتاد اين ثروتها، خاص پيامبر (ص) بود، زيرا كه بدون درگيرى و كشتاربه دست آمده بود.
پيامبر صلى‌الله عليه و آله هرگونه مى‌خواست مى‌توانست در مورد اين ثروتها تصميم بگيرد ولى آن حضرت، همه اين اموال را بين مهاجران تقسيم كرد وبه كسى ازانصار جز ابودجانه و سهل‌بن حنيف، چيزى نداد.» «١» و بطوريكه نقل شده، آن دو در محضر رسول خدا (ص) عرض حال كردند و مورد عنايت قرار گرفتند. «٢» ه. جانشين او در مدينه‌ پيام سرداران صدر اسلام(ج‌٢) ٢١١ ز. جنگ حنين ص : ٢١١ بر (ص) در ماه ذى قعده سال دهم هجرى براى حجة الوداع آماده شد و دستور داد مسلمانان نيز آماده شوند. آن حضرت، روز ٢٥ ذى قعده با انبوه مسلمانان از مدينه به سوى مكه حركت كرد و «ابودجانه» را (طبق برخى از روايات) سرپرست و عامل خود در مدينه قرار داد. «٣» و. ذوالسيفين، ذوالمشهره‌ ابودجانه انصارى رابه خاطر جنگ با دو شمشير (شمشير رسول خدا (ص) و