نكته اى كه در نحوه وصيت ابو ايوب به نظر مى رسد اين است كه ابو ايوب از پيشگامان و پيشتازان در اسلام بود و بيشتر عمر خود را در جبهه هاى جنگ سپرى كرده بود به هنگام مرگ وصيت مى كند او را در خط مقدم جبهه دفن كنند و مى خواهد مزارش نيز بر سر مرزهاى نبرد باشد و اينگونه با اين عمل خود در غربت بر خاك جبهه ارزش مى نهد و از باب اينكه «شَرَفُ المَكان بالمَكين» «١» مزار او بعدها مكان مقدسى مى‌شود كه از آن خير و بركت و نزول باران را طلب مى كنند و به قبر او متوسل شده و شفا مى خواهند و حتى مزار مقدس او محل شمشير بندى پادشاهان‌عثمانى مى‌شودكه بمنزله تاجگذارى آنان حساب مى‌شده است. «٢» تمام اينها از عظمت و بُرد معنوى روح او حكايت مى كند كه سبب مى شود مسلمانان ياد بود آن شخصيت بزرگ اسلام را ارج نهند و حال آنكه در زمان ما، رژيم حاكم بر حجاز، دستور مى دهد خانه متعلق به ابوايوب در مدينه (كه مدتى محل زندگى پيامبر اسلام (ص) بوده است) را خراب كنند وبجاى آن مغازه (كبابى) بسازند. «٣» اين چه اهانت بزرگى است به پيامبر و صحابه بزرگ او كه خانه اش يادآور وقايع تاريخى و پُرحماسه صدر اسلام است.
نكات به دست آمده‌ اينك پس از بيان گوشه اى ازسرگذشت ابو ايوب انصارى، مى‌توان نكته هاى مهم بدست آمده درباره زندگانى و فضايل آن پيشاهنگ جبهه ها را بطور