سرداران صدر اسلام(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٣
در سال ششم بعثت بنا به فرمان پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله گروهى از مسلمانان كه از شدت سختگيرى دشمنان بستوه آمده بودند، به كشور حبشه پناهنده شدند مقداد با دومين گروه مسلمانان مهاجر به حبشه رفت، و پس از مدتى به مكه بازگشت و در مكّه همراه رسول خدا (ص) بود تا جريان هجرت به مدينه پيش آمد. پس از آنان مقداد منتظر فرصتى ماند تابه مدينه برود او درطول مدتى كه درمكه بود همواره مىكوشيدتا از اسلام و مسلمانان حمايت كند و در اين راه لحظه اى بى وفايى نشان نداد.
هجرت به مدينه چگونگى هجرت: در سال اول هجرت در سريهاى «١» بين ابوجهل و حمزه صلح واقع شد حمزه باهمراهان خود به مدينه وارد شد و ابو جهل با همراهان خود به مكه رفت و در آنجا مردم را بر ضد پيامبر اسلام (ص) تحريك كرد، در نتيجه تبليغات و كوشش ابوجهل، دويست تن جنگجو آماده شدند، ابوجهل پسرش عكرمه را فرمانده آنان قرار داد. و به آنان سفارش اكيد كرد تا آنجا كه ممكن است در راه سركوبى اسلام از بذل جان و مال دريغ نورزند.
عكرمه با دويست نفر غرق در سلاح به سوى مدينه رهسپار شدند. رسول خدا (ص) شصت نفر «٢» از مسلمانان را به فرماندهى عبيدة بن حارث بسوى آنان گسيل داشت و در كنار چاه «احياء» كه در راه مدينه است، توقف كردند و همانجا را اردوگاه خود قرار دادند. روز بعد سپاه قريش به آنجا رسيدند و هنگام برخورد با سپاه اسلام اعلام جنگ نمودند.