حضور عبداللّه در عُمرة القضاء «١» و اشعار او مسلمانان پس از امضاى صلح حديبيّه مى توانستند يك سال بعد از تاريخ قرار داد، وارد مكّه شوند و پس از سه روز اقامت در مكّه وانجام اعمال عمره، آن شهر راترك گويند- يكسال تمام از تاريخ قرارداد گذشت و وقت آن بود كه مسلمانان از اين پيمان، بهره بردارى نمايند. مسلمانان مهاجر هفت سال بود از خانه و زندگى خود دور بودند و براى حفظ آيين توحيد و يكتاپرستى، زندگى در سرزمين غربت را بر وطن ترجيح داده بودند. اين مؤمنان فداكار، بعد از اين مدّت طولانى بار ديگر براى زيارت خانه خدا و ديدن بستگان خويش و سركشى به خانه و زندگى به سوى مكّه روانه مى شدند. وقتى پيامبر (ص) اعلام كرد كسانى كه درسال گذشته از زيارت خانه خدا محروم بودند، آماده سفر شوند، آنان با ذوق و شوق فوق العاده اى ازاين سفر استقبال كردند.
پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به همراه دو هزار نفر از مسلمانان آماده ورود به مكّه و زيارت خانه خدا شدند. در ميان آنها شخصيت هاى بزرگى از مهاجر و انصار به چشم مى خورد كه پا به پاى پيامبر (ص) حركت مى كردند. از جمله اين شخصيت ها عبداللّه بن رواحه بود كه زمام شتر پيامبر (ص) را در دست داشت. رسول خدا (ص) به همراه اين جمعيت كثير در حالى كه صداى «لبيك اللهم لبيك» آنان در سراسر شهر طنين انداز بود، وارد مكّه شدند.
هنگامى كه پيامبر (ص) نزديك ركن كعبه رسيد، مسلمانان صف بستند و آن‌