سرداران صدر اسلام(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٣
خونبار باشد. «١» سپاه اسلام حركت كرد تا به سرزمين موته رسيد و در آنجا موضع گرفت و آماده رويا رويى با دشمن شد.
دومين فرمانده در نبرد موته پس از صف آرايى دو سپاه در مقابل يكديگر نبرد سنگينى آغاز شد. در حالى كه فرماندهان سپاه اسلام، پياده مى جنگيدند، نخست جعفر بن ابى طالب پرچم فرماندهى رابه دست گرفت و با دشمن جنگيد تابه شهادت رسيد. سپس زيد بن حارثه، قدم به ميدان نبرد گذاشت و فرماندهى لشكريان رابه عهده گرفت و خشمگين در پيشاپيش سپاه توحيد يورش بر صف نيزه داران دشمن آورد، رزمندگان سپاه اسلام كه چنين رشادتى از فرمانده خود ديدند، بى مهابا برخصم حمله ور شده، تكبير گويان صف دشمن را شكافتند و تعداد زيادى از آنان را كشتند.
در بحبوحه جنگ يكى از فرماندهان دشمن از حملات برقآساى زيدبن حارثه وحشتزده شد و در كمينگاهى به انتظار نشست و ناگهان نيزهاى كارى بر زيد فرود آورد. فرمانده رشيد اسلام از شدّت ضربه بر زمين افتاد و سرانجام، پس از آن همه رشادتها و شهامتها عاشقانه جام شهادت را سركشيد. سپس عبداللَّهبن رواحه فرماندهى رابه عهده گرفت.
خبر دادن رسول خدا (ص) از شهادت زيد هنگامى كه مسلمانان در جنگ موته درگير شدند، پيامبر (ص) به بالاى منبر رفت و ميدان نبرد در نظرش مجسّم گشت. و در حالى كه به ميدان جنگ مىنگريست، فرمود:
هم اكنون پرچم را زيد بن حارثه به دست گرفت، شيطان زندگى دنيا را در نظرش دوست داشتنى و مرگ را زشت، جلوه داد و دنيا را براى او آراست. امّا زيد گفت: اكنون وقتى است كه بايد ايمان در دلهاى مؤمنان استوار گردد، تو دنيا را در نظر من دوست داشتنى جلوه مى دهى!