سئوالاتى كرد آنگاه از وى خواست كه ايشان رابه سوى قبيله طى راهنمايى كند.
او نيز پذيرفت، ولى در عمل نيروهاى اسلام را به بيراهه كشانيد، و پس از اينكه از جانب على عليه السلام تهديد به قتل شد، سپاه اسلام را به سوى قبيله راهنمايى كرد. سپس جنگ ميان نيروهاى اسلام و مشركان درگرفت، و به پيروزى سپاه اسلام انجاميد. على عليه السلام اسراء و غنايم جنگى رابا خود به مدينه آورد و تقديم حضور فرماندهى كل نمود. «١» همچنين رسول خدا صلى الله عليه و آله در سال نهم هجرى در رأس سپاه اسلام به سمت تبوك «٢» عزيمت نمود.
حباب در اين واقعه نيز ملازم ركاب رسول خدا صلى عليه و آله بود، و بنابر قولى آن حضرت پرچم خزرجيان را به وى واگذار نمود. «٣» حباب، پس از رحلت پيامبر (ص)
همزمان با رحلت رسول خدا صلى الله عليه و آله براى نخستين بار ياران پيامبر صلى الله عليه و آله به طور جدّى رو در روى يكديگر ايستادند، و در برابر هم صف آرائى نمودند، و در اجتماعى كه در سقيفه بنى ساعده برگزار شد، دو گروه متمايز روبروى يكديگر قرار گرفتند و سخنان درشت نثار هم نمودند. در يكطرف گروهى از مهاجرين بودندكه در رأس آنها ابوبكر، عمر، و ابوعبيده جراح قرارداشتند، و در طرف ديگر تنى چند از انصار حضور داشتند كه حباب از آن جمله بود. البته اين براى انصار غير قابل تحمل بود، كه عليرغم اينكه رسول خدا صلى الله عليه و آله در زمانى نه چندان دور على عليه السلام را به جانشينى‌