پس انس هم در را باز كرده و عمار داخل شد. عمار به پيامبر (ص) سلام كرد و پيامبر هم جواب داد و به اوگفت:
«اى عمار! پس از من در امّتم اختلاف و گرفتارى خواهد بود تا آنجا كه شمشير هابين شان رد و بدل خواهد شد و بعضى بعض دگر را مى كشند وبعضى از برخى ديگر بيزارى مى جويند، پس اگر آن روز را مشاهده كردى، پس برتو باد به اين كسى كه در پهلوى من نشسته يعنى على (ع) و اگر همه مردم به يك سو روند وعلى به سوى ديگر رود تو به سوى على رو كُن و همه مردم را واگذار. اى عمار همانا على هميشه هدايت شده است. اى عمار اطاعت از على اطاعت از من و اطاعت از من، اطاعت از خداوندست. «١» و اينك نمونه اى از رواياتى كه ابو ايوب انصارى ازعلى عليه السلام نقل كرده است: حضرت على عليه السلام فرمود:
آيه‌اى بر پيامبر اكرم (ص) فرود نيامد كه بيش از آيه شريفه (وَ مااصابَكُمْ مِنْ مُصيبَةِ فَبِماكَسِبَتْ ايْديكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثيرٍ) «٢» باعث گشاده روئى وشادى آن حضرت باشد پس فرمود هر مصيبت و بلائى كه در دنيا به مسلمانى مى رسد براثر گناهى است كه مرتكب شده و آنچه خداوند عزّوجل عفو مى كند بيش از آن است، و آنچه در دنيا به او مى رسد كفّاره گناه او و بخشش از او ست كه در روز قيامت عقوبت و تنبيهى ندارد و آنچه را خدا در دنيا از آن گذشته پس همانا از آن عفو كرده است و خداوند بزرگتر از آن است كه از عفو خود برگردد. «٣»