جعفربن ابى‌طالب‌ شرم دارم غذايى بخورم كه همسايگان من توانائى تهيه آن راندارند سرآغاز جعفر فرزند ابوطالب پسر عموى پيامبر (ص) و برادر على (ع) مى‌باشد. مادرش فاطمه بنت اسد است كه پيامبر (ص) او را مادر خود خواند. وى بيست سال پيش از بعثت پيامبر (ص) در مكّه به دنيا آمد و سوّمين فرزند خانواده مى باشد كنيه‌اش ابو عبداللّه بود ليكن از بس نسبت به ضعفا و بينوايان مهربان بود به «ابوالمساكين» (پدر بينوايان) شهرت يافت، چنانكه بعد از شهادت به طَيّار و ذوالجناحين ملقّب گرديد. مدتى قبل از بعثت، قريش به قحطى و خشكسالى سختى گرفتار شدند. «ابوطالب» هم مردى عيالوار بود.
رسول خدا به عموى خويش «عبّاس» كه از ثروتمندان بنى هاشم بود گفت:
«اى «عبّاس» برادرت «ابوطالب» عائله اش زياد است و مردم به اين قحطى كه مى بينى گرفتارند، بيا تا نزد وى برويم و براى مساعدت، من يكى از فرزندان او را بگيرم و تو هم يكى را»