اين عمل سه بار انجام شد تا آنكه خليفه و اطرافيانش براى آوردن حضرت به خانه على عليه السلام رفتند.
در همين هنگام ياران على عليه السلام (مقداد، سلمان، ابوذر و عمار) براى كمك به آن حضرت وارد خانه شدند نزديك بود در خانه فتنه و آشوب شود اما على عليه السلام (طبق مصالحى كه در نظر داشت) از خانه بيرون آمد و مردم به دنبال حضرت به راه افتادند. سلمان، ابوذر، مقداد و عمار و ... كاملًا آماده دفاع از على (ع) بودند حضرت رابه مسجد بردند. در اين هنگام، مقداد، ابوذر و عمار ايستادند و گفتند:
«اى على (ع) ما منتظر امر تو هستيم، هر امرى بفرمايى اجرا مى كنيم.
باشمشير از حريم تو دفاع مى كنيم تا كشته شويم».
در اينجا مقداد جمله‌اى گفت كه نشانگر اطاعت محض او از حضرت امير المؤمنين بود او گفت:
«اى على، به چه چيز مرا امر مى كنى، به خدا سوگند، اگر فرمان دهى با شمشير بزنم، مى زنم و اگر فرمان دهى خود دارى كنم، خوددارى مى‌كنم».
على عليه السلام فرمود:
خداوند شما را مشمول رحمت خود قرار دهد. خود را نگهداريد. وصيت و پيمان رسول خدا (ص) را بياد آوريد و از جنگ خود دارى كنيد. «١» در فراز و نشيبهاى اين جريان بخوبى نقش مقداد را ديديم كه چگونه با چند تن از همراهانش چون سلمان و ابوذر در سخت ترين شرايط به يارى على (ع) شتافتند و به عنوان نصرت و حمايت از حق چگونه سخن گفتند.
اعتراض مقداد