ماهنامه موعود
(١)
شماره هفدهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
در محضر دوست
٢ ص
(٤)
خدا كند تو بيايى
٤ ص
(٥)
شعر و ادب
٥ ص
(٦)
غنچه دين محمّد
٥ ص
(٧)
بزرگ زاده اى در خيل كنيزان
٦ ص
(٨)
در كاخ قيصر
٧ ص
(٩)
خواستگارى مليكه
٧ ص
(١٠)
تشرف به دين مقدس اسلام
٨ ص
(١١)
بشارت ابدى
٩ ص
(١٢)
جريان تولد
٩ ص
(١٣)
آمدنم دور نيست
١٢ ص
(١٤)
هزاره گرايى در فلسفه تاريخ مسيحيت
١٤ ص
(١٥)
ديدگاه ابن خلدون درباره آينده بينى
١٤ ص
(١٦)
آرمان گرايى
١٥ ص
(١٧)
مسيحاى بنى اسرائيل
١٥ ص
(١٨)
مدعيان مسيحايى يهود
١٦ ص
(١٩)
انتظار و صهيونيسم
١٧ ص
(٢٠)
ظهور عيسى مسيح (ع)
١٧ ص
(٢١)
انتظار در مسيحيت
١٨ ص
(٢٢)
مكاشفه يوحنّا
١٩ ص
(٢٣)
شوق ظهور عيسى مسيح (ع)
١٩ ص
(٢٤)
عصر امام خمينى، قدس سره قسمت دوم
٢٠ ص
(٢٥)
با دعاى ندبه در پگاه جمعه
٢٨ ص
(٢٦)
حديث نياز
٣٦ ص
(٢٧)
يك سبو عطش
٣٨ ص
(٢٨)
روايات مربوط به دعاى تعجيل فرج
٣٨ ص
(٢٩)
نكات روايت
٣٩ ص
(٣٠)
چند سؤال
٤١ ص
(٣١)
در مطبوعات
٤٤ ص
(٣٢)
چگونگى نشر مطبوعات اسلامى در كشور آلمان
٤٤ ص
(٣٣)
نشريات سنى ها و شيعيان
٤٥ ص
(٣٤)
شعر و ادب
٤٦ ص
(٣٥)
طلوع سبز نور
٤٦ ص
(٣٦)
فروغ جان
٤٦ ص
(٣٧)
بشارت
٤٧ ص
(٣٨)
چلچراغ ايمان
٤٧ ص
(٣٩)
امام عصر (ع)
٤٨ ص
(٤٠)
دوبيتى
٤٨ ص
(٤١)
دامن گلريز نرگس
٤٨ ص
(٤٢)
مائده عشق
٤٩ ص
(٤٣)
آغاز و انجام
٤٩ ص
(٤٤)
اميد عارفان
٤٩ ص
(٤٥)
بى تو
٤٩ ص
(٤٦)
عمر انتظار
٥٠ ص
(٤٧)
كتاب بهار
٥٠ ص
(٤٨)
وقتى تو مى آيى
٥٠ ص
(٤٩)
خاتم قبليه نور
٥١ ص
(٥٠)
تو برتر از هزاران يوسف كنعانى
٥١ ص
(٥١)
حكومت علوى، الگوى حكومت مهدوى
٥٢ ص
(٥٢)
رمضان، بهار انتظار
٥٨ ص
(٥٣)
كدام انتظار؟
٦٢ ص
(٥٤)
انتظار اعتقادى
٦٣ ص
(٥٥)
1- معرفت امام شرط صحت انتظار
٦٣ ص
(٥٦)
2- نزديك شمردن فرج
٦٤ ص
(٥٧)
انتظار اجتماعى
٦٤ ص
(٥٨)
1 دعا
٦٥ ص
(٥٩)
2- ورع و تقوا
٦٦ ص
(٦٠)
3- حفظ و اشاعه علم ائمه
٦٦ ص
(٦١)
4- تسليم محض به امام
٦٧ ص
(٦٢)
5- دوستى با دوستان و دشمنى با دشمنان امام
٦٧ ص
(٦٣)
6- زمينه سازى در برقرارى عدل الهى
٦٨ ص
(٦٤)
ميعادگاه منتظران
٧٠ ص
(٦٥)
كلام نور
٧٠ ص
(٦٦)
مسجد مقدس جمكران از ديدگاه بزرگان
٧٢ ص
(٦٧)
پرسش و پاسخ
٧٣ ص
(٦٨)
الف) اهميت و ارزش امر به معروف و نهى از منكر
٧٣ ص
(٦٩)
ب) شرايط امر به معروف و نهى ازمنكر
٧٤ ص
(٧٠)
ج) مراتب امر به معروف و نهى ازمنكر
٧٤ ص
(٧١)
يك كتاب در يك مقاله
٧٥ ص
(٧٢)
نعمانى و كتاب «الغيبة»
٧٨ ص
(٧٣)
مقدمه
٧٨ ص
(٧٤)
زندگى نعمانى
٧٨ ص
(٧٥)
تاريخ تاليف الغيبة
٧٩ ص
(٧٦)
هدف از تاليف كتاب
٧٩ ص
(٧٧)
تو اگر بيايى
٨١ ص
(٧٨)
طواف ماندگار
٨٢ ص
(٧٩)
نگرشى به زيارت آل ياسين
٨٤ ص
(٨٠)
معرفى كتاب
٩١ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٢ - مسجد مقدس جمكران از ديدگاه بزرگان

مسجد مقدس جمكران از ديدگاه بزرگان‌

چندى پيش به همراه تعدادى ازدوستان و همكاران واحدهاى‌مختلف معاونت فرهنگى مسجدمقدس جمكران، با هدف استفاده ازرهنمودهاى روشنگرانه حضرت‌آيةالله صافى گلپايگانى، مدظله‌العالى، به خدمت معظم‌له‌رسيديم با وجود آنكه در يك ساعت‌نابهنگام به منزل حضرتشان مراجعه‌كرده بوديم با روى گشاده و صفا وصميميت‌خاصى در اتاق كوچكشان پذيرايمان شدند و وقتى يكى ازدوستان گفتند اين جمع ازخدمتگزاران مسجد مقدس جمكران هستند؛ بيش از پيش به تشويقمان پرداختند و آن گاه كه در زمينه‌برنامه‌هاى تحقيقاتى و پژوهشى وارشادى و تبليغى از طريق ارائه‌گزارشى و طرح سؤالاتى خواستار رهنمودهايى شديم در هر موردى به‌اندازه‌اى كه وقت اقتضا مى‌كردمطالب راهگشا و سازنده‌اى را بيان‌فرمودند. از جمله مسائلى كه در آن‌جلسه مطرح شد بيان ميزان اعتبارحكايت بناى مسجد مقدس جمكران‌بود و اينكه مى‌بينيم گاهى به‌بهانه‌هاى مختلف افرادى با وجوداقبال بسيار زياد عاشقان ولايت وامامت در طول تاريخ به اين ميعادگاه عاشقان مخلص حضرت امام زمان، عجل‌الله تعالى‌فرجه، سعى مى‌كنند ازطريق بى‌اساس و ساختگى خواندن‌جريان دستور بناى مسجد جمكران‌توسط حضرت ولى عصر، عجل‌الله تعالى‌فرجه، علاقه‌مندان به‌اين مكان شريف را دلسرد نمايند؛ لذااز حضور مبارك آيةالله صافى گلپايگانى، مدظله‌العالى، درخواست‌شد كه در اين مورد نظر خودشان رابيان كنند. ايشان در اين باره به نحواختصار فرمودند:

بعضى از افراد ديرباورند؛ لذا دراغلب مسائل شبهه و وسوسه مى‌كنندوگرنه مساله بناى مسجد مقدس‌جمكران مثل ساير مسائل تاريخى‌بلكه قويتر از خيلى از مسائل تاريخى‌كه داريم به ما نقل شده است. مگر دركتابهاى تاريخى براى همه مسائل وحوادث تاريخى سند ذكر كرده‌اند؟ آنچه كه هست اينكه در تاريخ قم ازكتاب «مونس الحزين» حكايت دستوربناى مسجد جمكران نقل شده است‌شواهد و قرائن و قواعد زيادى هم آن‌را تاييد مى‌كنند كه از جمله آنهاكرامات بسيار زيادى است كه در اين‌مكان شريف در طول تاريخ واقع شده‌است. بعلاوه علماى بسيار بزرگى‌نظير ميرزاى قمى و ... به اين مساله‌بيشتر احاطه داشته‌اند در اين مطلب‌شك هم نكرده‌اند و از ابتداى امر روال‌اين بوده است كه به اين نقلها اعتمادمى‌شود؛ به عنوان مثال حالا اگر كسى‌بگويد اينكه مى‌گويند قبر زكريا بن‌آدم يا قبر على بن بابويه در قم است‌اين را من قبول نمى‌كنم. مگر چه دليلى‌داريد كه اين احتمال نبود را رد كنيد؟ در اينگونه از موارد كه شهرت تاريخى‌مستمر داريم كه فلان قبر متعلق به‌فرضا ابن بابويه است؛ نمى‌شودبدون دليل گفت: نخير اين قبر تعلق به‌او ندارد؛ چرا كه در مقابل اين همه‌شواهد و قرائن تاريخى كه هست اگركسى منكر بود، او بايد دليل بر انكارخود بياورد.

بعلاوه در مورد مسجد مقدس‌جمكران من خودم حضور داشتم كه‌كسى از حضرت آيةالله بروجردى، رضوان‌الله تعالى‌عليه، پرسيد كه‌نماز مسجد جمكران را به قصد ورودبخوانيم يا نه؟

(قابل تذكر است كه حضرت آيةا ... بروجردى در اين گونه از مطالب‌بسيار دقيق بودند در احكام هم اگر يك‌دليل محكمى در بين نبود حكم‌نمى‌كردند)

در اين مورد وقتى آن شخص اين‌سؤال را مطرح كرد ايشان تامل كردندو سپس با قاطعيت تمام فرمودند: «به‌قصد ورود بخوانيد.» بديهى است كه‌اگر حضرت ايشان با آن توجه و دقت واحتياطى كه داشتند، آن حكايت راقبول نداشتند و يا خودشان به يك‌طريق ديگرى كه صدر در صد مورداعتمادشان بود به اين موضوع‌نرسيده بودند آن حرف را نمى‌زدندمعلوم مى‌شود كه آن مرحوم كاملا به‌مساله دستور بناى مسجد مقدس‌جمكران توسط امام زمان، عجل‌الله تعالى‌فرجه، اطمينان داشتندكه فرمودند به قصد ورود بخوانيد.