مطبوعات اسلامى در آلمان فدرال ازرشد برخوردار نبوده و عليرغم‌تلاشهايى كه به عمل آمده هنوز به سطح‌مطبوعاتى كه در سال ١٩٢٤ تا سال ١٩٤٠ وجود داشت؛ نرسيده است. در آن‌زمان در شهر برلين بطور منظم سه‌روزنامه اسلامى منتشر مى‌شد و يك‌هفته‌نامه‌اى هم هر سه ماه يكبار به بازارمى‌آمد كه در داخل و خارج آلمان كاملامورد توجه بود و حتى در كشورهاى‌اروپايى شرقى هم آن را مطالعه‌مى‌كردند. در سال ١٩٤٨ اولين ماهنامه‌اسلامى كه به زبان آلمانى منتشر شد درشهر زوريخ به بازار آمد، اين نشريه‌توسط فرقه احمديه به رهبرى شيخ‌ناصر احمد تاسيس شده بود كه در آن‌زمان تحت عنوان‌Der Islam (اسلام) به بازار مى‌آمد.

نشريه ديگرى هم كه در شهر زوريخ‌به زبان آلمانى منتشر مى‌شد و به نام‌Moslem Press Servic خوانده‌مى‌شد، انتشار آن در سال ١٩٦٢ متوقف‌گرديد. در حال حاضر در آلمان فدرال‌هفده نشريه اسلامى به زبان آلمانى‌منتشر مى‌شود كه تيراژ مجموع آنها به ٢٧٠٠٠ نسخه مى‌رسد علاوه بر آن‌تعداد زيادى از نشريات كوچك مربوطبه مسائل فقهى و يا براى كودكان‌مسلمان چاپ مى‌شود كه بصورت‌هفته‌نامه و يا سرويس مطبوعاتى براى‌رسانه‌هاى غير اسلامى در نظر گرفته‌شده است.

همچنين شش بنگاه انتشاراتى وجوددارند كه به ميزان قابل توجهى به معرفى‌نشريات و كتب ادبى جهان اسلام‌مى‌پردازند اين نشريات شامل ترجمه‌احاديث تفسير قرآن و تعدادى ازداستانها و افسانه‌هايى است كه در موردزندگى پيامبر منتشر شده است.

از ميان دست‌اندركاران اين رسانه‌هابيست و دو نفر سنى هستند و چهار تن ازآنان شيعه و پنج نفر ديگر به جنبش‌احمديه تعلق دارند. در مورد عدم‌وابستگى اين نشريات بايد گفت ازمجموع سى و يك نشريه، ده نشريه آن‌خودكفا بوده و مى‌توانند از طريق فروش‌و چاپ آگهى هزينه‌هاى خود را تامين‌كنند. غالب نشرياتى كه به زبان آلمانى‌منتشر مى‌شود مقالات و سخنرانيهاى مختلفى را پيرامون مسايل ناشى از وحى‌منتشر مى‌كنند. اما عمدتا اين قبيل‌نشريات فاقد گزارشهايى در موردوضعيت زندگى مسلمانان در آلمان وكشورهاى غربى است و همچنين مطالبى‌كه به عنوان اطلاعات روز محسوب‌مى‌شود در آن به چاپ نمى‌رسد. اين‌نشريات فاقد مطالبى است كه به روش‌ژورناليستى تهيه شده باشد و همچنين‌در مورد مناقشات فرهنگى، سياسى ومذهبى كه طى سالهاى اخير جهان اسلام‌را به خود مشغول كرده مقاله‌اى در آن‌ديده نمى‌شود. غالب مؤلفين ونويسندگان اسلامى ترجيح مى‌دهندمطالبى در مورد دوران درخشان گذشته‌اسلامى منتشر كنند و از پرداختن به‌مسايل روز و يا پاسخ و چاره‌انديشى به‌مشكلات اجتناب ورزند. اين موضوع‌چهره كليه نشريات اسلامى در آلمان‌است. گاه گاه نيز وقايع تاريخى به‌صورتى مبالغه‌انگيز منتشر مى‌شود كه‌هيچگونه سندى در مورد واقعيت آن‌معرفى نمى‌شود.

در يك همه‌پرسى در ژانويه ١٩٨٥، معلوم شد كه نشريه «الاسلام» كه توسطمركز اسلامى مونيخ منتشر مى‌شود، درخارج از محافل اسلامى انعكاس ندارد. بعبارتى ٤/ ٨٣ درصد از خوانندگان اين‌نشريه را مسلمانان تشكيل مى‌دهند وفقط ١/ ٩ خوانندگان آن مسيحى هستند وهمچنين ٦/ ٣ درصد خوانندگان به‌گروههاى ديگر تعلق دارند. نشريه‌الاسلام با تيراژ ٣٠٠٠ نسخه منتشرمى‌شود اما نشريه ديگرى كه به نام‌]Moslem ische Revue[ منتشرمى‌شود به ميزان ٤٥ درصد مورداستفاده مسيحيان است، همچنين بايدخاطرنشان كرد كه ٥/ ٣٩ درصد ازخوانندگان مسلمان اين نشريه ازاستادان دانشگاه و كسانى هستند كه به‌كار آموزش و تعليم و تربيت مشغول‌اند. در حالى كه تعداد خوانندگان شاغل‌نشريه الاسلام فقط ٣/ ٨ درصد است امانشريه‌اى كه توسط مركز اسلامى‌