مسيحايى ساز كرده، چند صباحى ساده‌دلان بنى‌اسرائيل را مجذوب خود ساخته و بلاهاى جانكاهى بر بلاهاى آن قوم افزوده‌اند. مثلًا چند قرن پس از ميلاد، يك دلباخته پر شور به نام موسى در جزيره «كرت» برپا خاسته، خود را مسيحا خواند و تمام جوامع يهودى جزيره را كه در آن زمان مركز يهودى مهمى بود، مجذوب خود ساخت. وى گفت: مى‌خواهم يك روز شما را از درياى مديترانه عبور داده، به فلسطين ببرم و در آنجا دولت مسيحايى تشكيل دهم. يهوديان كسب و كار خود را رها كردند و جريان عادى زندگى به اميد پر التهابى مبدل شد مبنى بر اينكه موساى جديد، با خشك كردن دريا از طريق معجزه، آنان را به سرزمين موعود رهبرى خواهد كرد. ايشان در مورد رسالت و قدرت او چنان يقين داشتند كه همه اموال خود را به او تقديم كردند و مرد و زن و بچه، همگى به دنبال او به جانب دريا به راه افتادند. وى بر صخره‌اى كه بر دريا مشرف بود، ايستاد و به مريدان خود فرمان داد كه خويش را به دريا افكنند و مطمئن باشند كه دريا براى آنان شكافته خواهد شد. نتيجه اين امر را مى‌توان به آسانى دريافت: جمعى غرق شدند و شمارى را دريانوردان نجات دادند. مدعيان مسيحايى در قرنهاى متوالى مشكلات بزرگى براى يهوديان ايجاد كردند و گاهى فرقه‌هايى پديد آوردند كه تا زمان ما باقى است، مانند فرقه «دونمه» در تركيه كه از شَبتاى صِبى،[١] نامدارترين مسيحاى دروغين (متوفاى ١٦٧٦ م.) به يادگار مانده است.

انتظار و صهيونيسم‌

در عصر ما نيز كه يهوديان صهيونيست خود بر پاى خاسته و با اشغال فلسطين درصدد برآمده‌اند حقارت هميشگى قوم يهود را برافكنند، چيزى از تب و تاب انتظار موعود كاسته نشده است و يهوديان در انتظار مسيحا لحظه شمارى مى‌كنند. حدود صد سال پيش متفكران يهود گفتند قوم ما اين همه سال در انتظار مسيحا خواريها را بر خود هموار كرد، ولى از وى خبرى نيامد. ديگر انتظارمان به سر آمد و كاسه صبرمان لبريز شد. جا دارد كه خود براى پايان دادن به وضع موجود برخيزيم. آنان مكتب صهيونيسم را تأسيس كردند و گفتند بايد خودمان فلسطين را بگيريم. عموم يهوديان مى‌گفتند اين كار درست نيست، زيرا طبق باورهاى دينى، تنها مسيحا مى‌تواند به چنين كارى اقدام كند. صهيونيستها گفتند ما براى قيام مسيحا پايگاهى در فلسطين درست مى‌كنيم. قانع نمودن قومى كه قرنها در خيالات واهى به سر برده بود، كارى مشكل بود. امّا آنان با صبر و حوصله فراوان، براى اين كار تبليغ كردند و مهاجرانى را به فلسطين بردند و پنجاه سال پيش دولت غاصب اسرائيل را در اراضى اشغالى بنياد نهادند. البته هنوز هم اقليتى ناچيز از يهوديان براثر دلبستگى شديد به اميدهاى قديم، تشكيل دولت صهيونيستى را مخالف آرمان مسيحايى مى‌دانند و پيوسته با آن مخالفت كرده، مى‌گويند بايد به سنّت انتظار ادامه داد.

سرانجام، سواد اعظم يهوديت صهيونيسم را از جان و دل پذيرفتند و آن را رهگشاى عصر مسيحا دانستند از اين رو، صهيونيستهاى غاصب فلسطين، علاوه بر دعاهاى مسيحايى مرسوم، در پايان مراسم سالگرد بنيانگذارى رژيم غاصب (پنجم ماه ايار عبرى)، پس از دميدن در شيپور عبادت، اين گونه دعا مى‌كنند:

اراده خداوند، خداى ما چنين باد كه به لطف او شاهد سپيده دم آزادى باشيم و نفخ صور مسيحا گوش ما را نوازش دهد.

ظهور عيسى مسيح (ع)

آرمان مسيحايى به رشد خود