غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ٥٧ - نامهها و پيامهاى مردم كوفه به امام حسين

حسين ٧ هستيد و شيعه پدرش على ٧ از قبل بوديد، امروز امام حسين ٧ نياز به يارى شما دارد، اگر مى‌دانيد و اطمينان داريد كه او را يارى مى‌كنيد و با دشمنانش مى‌جنگيد، پشتيبانى خود را با ارسال نامه‌ها به اطّلاع او برسانيد، و اگر ترس سستى و بى‌همّتى داريد و انجام وظيفه در اين راه را در وجود خود نمى‌يابيد، آن بزرگوار را فريب ندهيد.

حاضران پس از اين سخنرانى، براى امام حسين ٧ چنين نامه نوشتند:

«به نام خداوند بخشنده مهربان به سوى حسين پسر على امير مؤمنان ٧ از جانب سليمان بن صرد خزاعى، مسيّب بن نجيّه‌[١] رفاعة بن شدّاد[٢]، حبيب بن مظاهر[٣] عبد اللَّه بن وائل‌[٤] و ساير شيعيان از مؤمنان، سلام بر تو، اما بعد: حمد و سپاس خداوندى را كه دشمن تو و دشمن پيشين پدرت (معاويه) را در هم شكست، همان دشمن جبّار و پركينه جاهل و ستمگرى كه شؤون رهبرى اين امّت را غصب كرد، و اموال مردم را چپاول نمود، و با زور و قلدرى، بدون رضايت مردم، بر آنها سلطنت كرد، سپس نيكان مردم را كشت و بدان را باقى گذارد،

[١]. مسيّب بن نجيّه( يا نجبه) از تابعين و رئيس قوم خود، و از ياران على( ع) در جنگ جمل و نهروان و صفّين بود، سرانجام همراه سليمان بن صرد، به خونخواهى از خون حسين( ع) قيام كردند او كه پارساى شب و شير روز بود، در سال ٦٥ به شهادت رسيد.

[٢]. رفاعه از قاريان قرآن و شجاعان شيعه على( ع) از اهالى كوفه بود، در سال ٦٦ به شهادت رسيد.

[٣]. حبيب بن مظهّر اسدى از تابعين و فرماندهان شجاع و از ياران على( ع) در جنگهايش از ساكنان كوفه و از شيعيان على ٧ بود، و در ٧٥ سالگى در كربلا به شهادت رسيد.

[٤]. از اصحاب على( ع) و شيعيان نزديك آن حضرت بود.( مترجم)