غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ٢٢٨

اندوه من تمام شود و از گريه‌ام كاسته گردد؟»

اشعار عميق مؤلّف در سوگ شهيدان‌

من اكنون اشاره به آن حضرات شهيدان (صلوات و سلام خدا بر آنها) كرده مى‌گويم:

«كيست خبر دهنده به شهيدان كربلا كه به آنها بگويد شما با فراق خود، لباسى از غم و اندوه بر تن ما پوشانديد كه هرگز پوسيده و كهنه و نابود نمى‌شود، بلكه ما را پريشان و نابود مى‌كند.

همان گونه كه زمانى وصال آنها ما را شاد مى‌كرد، اينك فراقشان ما را به گريه مى‌اندازد.

روزگار بر اثر فقدان و فراق آنها واژگون و تاريك و تيره شد، همان روزگارى كه به وسيله آنها شبهاى ظلمانى ما روشن مى‌گرديد.» آنچه را كه تصميم داشتيم در اين كتاب بنويسيم به پايان رسيد، كسى كه به نظم و شيوايى مطالب اين كتاب، در عين اختصار و حجم كوچكش اطّلاع يابد، به امتياز اين كتاب، نسبت به كتابهاى مشابهش پى مى‌برد، و برتريش را درك مى‌كند.

حمد و سپاس مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است، و صلوات و سلام بر محمّد ٦ و آل پاك و پاكيزه‌اش باد.

الحمد للَّه اوّلا و آخرا.

(پايان)