غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ١٥٣ - غارت وسائل امام حسين

خداوند چيزى از رحم را در دل هيچ يك از آنها قرار نداده است، سرش را در حالى كه با آنها سخن مى‌گفت، از بدنش جدا ساختند، از بى‌رحمى و سنگدلى آنها تعجّب كردم و به آنها گفتم: از اين پس هرگز در امرى با شما همكارى نخواهم كرد.

غارت وسائل امام حسين ٧‌

پس از شهادت امام حسين ٧ دشمنان غارتگر براى تاراج آنچه در خيمه‌ها است هجوم آوردند، نخست به سراغ حسين ٧ آمدند، اسحاق بن حوبه حضرمى، پيراهن آن حضرت را غارت كرد، آن را پوشيد، به بيمارى پيسى مبتلا شد و موهاى بدنش ريخت. روايت شده در پيراهن آن حضرت صد و ده و اندى پارگى بر اثر اصابت تير و شمشير و نيزه وجود داشت.

امام صادق ٧ فرمود: «در بدن حسين ٧ سى و سه جاى اصابت نيزه، و جاى سه و چهار ضربت شمشير بود.» بحر بن كعب تيمى شلوار آن حضرت را به يغما برد، روايت شده او زمين گير شد، و هر دو پايش بى‌حركت ماند.

اخنس بن مرثد حضرمى، عمامه آن حضرت را ربود، به گفته بعضى جابر بن يزيد اودى (لعنه الله) عمامه آن حضرت را ربود، و آن را بر سرش گذاشت و ديوانه شد.

اسود بن خالد، نعلين آن حضرت را ربود.

بجدل بن سليم كلبى انگشترى امام حسين ٧ را ربود، و در انگشت خود كرد، انگشتش قطع شد و با همان انگشتر جدا گرديد.

وقتى كه مختار روى كار آمد، او را دستگير كرد و دست و پاهايش را