غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٣ - خطبه آتشين امام حسين
شكست خورديم در حقيقت شكست خورده نيستيم.
بيم و ترس زيبنده ما نيست، ولى حكومت ستمگران جز با مرگ ما مقرون نمىباشد.
در اين هنگام مرگ به گروهى اكتفا نكند، بلكه چنگال خود را به سينه گروه ديگرى فرو خواهد كرد، و شتر مرگ بر در خانه ديگران نيز خواهد نشست.
بزرگان قوم مرا، مرگ به كام خود كشيد، همچنان كه پيشينيان را فانى نمود.
اگر شاهان جاودانه بودند، ما نيز جاويد مىمانديم، و اگر شخصيتهاى كريم و بزرگوار باقى مىماندند، ما نيز باقى مىمانديم.
به شماتتكنندگان و سرزنشگران ما بگو كه بيدار شويد، آن چه به ملاقات ما آمد به سراغ شماتتكنندگان نيز خواهد آمد.»
ثمّ ايم اللَّه لا تلبثون بعدها الّا كريث ما يركب الفرس حتّى تدور بكم دور الرّحى، و تقلقل بكم فلق المحور عهد عهده الىّ ابى عن جدّى ٦. فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ، ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً، ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَ لا تُنْظِرُونِ، «ثمّ فَكِيدُونِي جَمِيعاً ثُمَّ لا تُنْظِرُونِ- إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُمْ ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ»[١] اللّهمّ احبس عنهم قطر السّماء، و ابعث عليهم سنين كسنى يوسف، و سلّط عليهم غلام ثقيف يسقيهم كأس مصبرة، و لا يدع فيهم احدا الّا قتلة بقتلة، و ضربة بضربة، فانّهم كذّبونا
[١]. اين قسمت از دو آيه ٥٥ و ٥٦ سوره هود، اقتباس شده، كه حضرت هود( ع) به قوم گنهكار خود گفت.