غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٢ - خطبه آتشين امام حسين
سنّتهاى الهى.
آيا شما يار و بازوى اين فرومايگان شديد و از ما دورى مىكنيد؟! آرى! سوگند به خدا نيرنگ شما از قديم بوده است، و سرشت و بنياد شما از روى نيرنگ پىريزى شده است، و نسلهاى شما بر روى همين اساس پليد روييده شدهاند، شما ناپاكترين ميوه همين درخت هستيد، كه همچون استخوان در گلوى باغبان مىباشيد، امّا براى غاصبان ميوه گوارا هستيد.
شگفتا! زنازاده فرزند زنازاده مرا بين يكى از دو چيز مجبور كرده است، بين مرگ و ذلّت (تسليم) و هيهات كه ما ذلّت و خوارى را بپذيريم، دامنهاى پاك، و اصالت و شرافت خاندان، همّت والا و عزّت نفس ما هرگز به ما اجازه نمىدهند كه اطاعت فرومايگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجيح دهيم.
آگاه باشيد! من با اين ياران اندك، و بسيارى دشمن و پيمانشكنى و كارشكنى ياران و دوستان، راه خود را انتخاب كردهام، و تا سر منزل مقصود به دنبال آن خواهم رفت.
سپس امام حسين ٧ گفتار خود را به اشعار «فروة بن مسيك مرادى» [از شاهزادگان جاهليّت كه اسلام را پذيرفت و در سال ٣٠ ه ق در كوفه جان سپرد] وصل كرد و چنين خواند:
|
فان نهزم فهزّامون قدما |
و ان تغلب فغير مغلّبينا |
|
|
و ما ان طبّنا جبن و لكن |
منايانا و دولة آخرينا |
|
|
اذا ما الموت رفع عن اناس |
كلا كله اناخ بآخرينا |
|
|
فافنى ذلكم سردات قومى |
كما افنى القرون الاوّلينا |
|
|
فلو خلد الملوك اذا خلدنا |
و لو بقى الكرام اذا بقينا |
|
|
فقل للشّامتين بنا افيقوا |
سيلقى الشّامتون كما لقينا |
|
«اگر شكست دهيم ما از روزگار قديم، دشمن شكن هستيم، و اگر