سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٥١ - ملحقات

چيزى تحيّت گويند كه خداوند تو را با آن تحيّت نگفته است‌[١].» آن‌گاه رسول خدا ٦ به آنان فرمود: خداوند بهتر از اين را كه تحيّت بهشتيان است به ما ارزانى داشته و آن‌

«السلام عليكم»

است.

(١) ٥٥) هر گاه يكى از مسلمانان به پيامبر ٦ سلام مى‌كرد و مى‌گفت: «سلام عليك» در پاسخ مى‌فرمود:

«و عليك السلام و رحمة اللَّه»

، و چون مى‌گفت: «السلام عليك و رحمة اللَّه» پيامبر مى‌فرمود:

«و عليك السلام و رحمة اللَّه و بركاته»

، و آن حضرت بدين گونه در پاسخ سلام سلام‌كنندگان مى‌افزود.

(٢) ٥٦) على ٧ فرمود: هر گاه تولد دخترى را به رسول خدا ٦ مژده مى‌دادند مى‌فرمود: شاخه گلى است و روزيش بر خداست.

(٣) ٥٧) رسول خدا ٦ فرمود: من مأمورم كه زكات را از ثروتمندانتان بگيرم و به نيازمندانتان برسانم.

(٤) ٥٨) امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ زكات روستاييان را ميان روستاييان، و زكات شهريان را ميان شهريان تقسيم مى‌كرد ...

(٥) ٥٩) رسول خدا ٦ فرمود: من تربيت‌شده خدا هستم، و على تربيت‌شده من است؛ پروردگارم مرا به بخشش و نيكى كردن دستور داده، و از بخل و جفا كردن نهى فرموده است.

(٦) ٦٠) رسول خدا ٦ فرمود: هر كه از ما چيزى بخواهد، اگر آن را داشته باشيم از وى دريغ نمى‌كنيم.

(٧) ٦١) على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ هر گاه چيزى را فراموش مى‌كرد پيشانى خود را در ميان كف دستش مى‌گذاشت و مى‌گفت: «بار الها، سپاس و ستايش ويژه توست، اى به يادآورنده هر چيز و انجام دهنده آن، آنچه را فراموشم شده به يادم آر».

[١] -مجادله/ ٨.