سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١٧٥ - ذكر آن حضرت بعد از نماز صبح

(١)

دعاى آن حضرت در تعقيب نماز صبح‌

(٢) ٣٨٨. رسول خدا ٦ چون از خواندن نماز صبح فارغ مى‌شد، با صداى بلند به طورى كه اصحابش مى‌شنيدند، سه بار مى‌گفت:

اللّهمّ اصلح لى دينى الّذى جعلته لى عصمة

«خدايا، دينم را كه وسيله نگهداريم قرار داده‌اى برايم محافظت فرما». و سه بار مى‌گفت:

اللّهمّ اصلح لى دنياى الّتى جعلت فيها معاشى‌

«خدايا، دنيايم را كه زندگى مرا در آن قرار داده‌اى برايم اصلاح فرما». و سه بار مى‌گفت:

اللّهمّ اصلح لى آخرتى الّتى جعلت اليها مرجعى‌

«خدايا، آخرتم را كه بازگشت مرا به سوى آن قرار داده‌اى برايم نيكو گردان». و سه بار مى‌گفت:

اللّهمّ اني اعوذ برضاك من سخطك، و اعوذ بعفوك من نقمتك‌

«خدايا، از خشم تو به رضايتت، و از كيفر تو به عفو و بخششت پناه مى‌برم». و در آخر مى‌گفت:

اللّهمّ انّى اعوذ بك، لا مانع لما اعطيت، و لا معطى لما منعت، و لا ينفع ذا الجدّ منك الجدّ

«خدايا، به تو پناهنده مى‌شوم، آنچه را عطا كنى چيزى نمى‌تواند مانع آن شود، و آنچه را باز دارى چيزى بخشنده آن نمى‌تواند بود، و ثروت هيچ ثروتمندى در برابر تو برايش سودى ندارد».

(٣) ٣٨٩. رسول خدا ٦ چون نماز صبح را مى‌خواند مى‌گفت:

اللّهمّ متّعنى بسمعى و بصرى، و اجعلهما الوارثين منّى، و ارنى ثارى من عدوّى‌

«خدايا مرا از گوش و چشمم بهره‌مند گردان، و آن دو را وارث من قرار ده (آنها را پيش از مرگ از من مگير)، و جلو چشمم انتقام مرا از دشمنم بگير».

(٤)

ذكر آن حضرت بعد از نماز صبح‌

(٥) ٣٩٠. امام باقر ٧ ضمن حديثى فرمود: رسول خدا ٦ وقتى نماز صبح را