سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١٣٢ - ١٦ آداب و سنن آن حضرت در نماز
رسول خدا ٦ به بلال مىفرمود: بالاى ديوار برو و با صداى بلند اذان بگو.
(١) ٢٨٩. امام باقر ٧ فرمود: رسول خدا ٦ روزى براى نماز از خانه بيرون آمد در حالى كه حسين ٧ را به دوش خود گرفته و به مسجد آورد و در كنار خود ايستاند و مردم نيز پشت سر آن حضرت براى نماز جماعت صف كشيدند- و حسين ٧ دير به سخن آمده بود به طورى كه مىترسيدند زبان باز نكند- چون رسول خدا ٦ تكبير نماز گفت حسين ٧ با آن حضرت تكبير گفت. رسول خدا ٦ وقتى تكبير فرزندش را شنيد دوباره تكبير گفت. حسين ٧ نيز تكبير گفت، تا آنكه رسول خدا ٦ هفت بار تكبير گفت و حسين ٧ نيز تكبير گفت. به اين سبب هفت بار تكبير گفتن در آغاز نماز سنّت گرديد[١].
(٢) ٢٩٠. على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ موقع گفتن تكبيرة الاحرام و همچنين هنگام گفتن تكبير براى ركوع و نيز هنگامى كه سر از ركوع برمىداشت، دستها را تا برابر گوشها بلند مىكرد.
(٣) ٢٩١. امام باقر ٧ فرمود: رسول خدا ٦ در نماز
«بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم»
را آشكار مىكرد و صدايش را به آن بلند مىنمود.
(٤) ٢٩٢. امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ وقتى با مردم نماز مىخواند
«بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم»
را آشكار مىكرد.
(٥) ٢٩٣. على ٧ فرمود: هر گاه به رسول خدا ٦ در نماز حالت «خميازه» دست مىداد، دست راستش را جلو دهان مىگرفت.
(٦) ٢٩٤. على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ گاهى در حال نماز دست خود را به محاسن شريف مىكشيد؛ به آن حضرت عرض كرديم: يا رسول اللَّه، شما را مىبينيم كه گاهى در نماز به محاسن خود دست مىكشيد؟! فرمود: اين وقتى است كه غمم زياد مىشود و دلم مىگيرد.
[١] -در بعضى روايات لفظ« حسن» نقل شده ولى« حسين» معروفتر است.( مؤلف)