سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١٢٥ - ١٦ آداب و سنن آن حضرت در نماز
مداومت مىنمود يا نه؟
(١) ٢٦٥. امام باقر ٧ فرمود: رسول خدا ٦ در حضر و سفر [سحرگاه] هر شب سيزده ركعت نماز مىخواند كه از آن جمله نماز وتر و دو ركعت نافله صبح بود.
(٢) ٢٦٦. حضرت رضا ٧ فرمود: در خروس سفيد پنج خصلت از خصلتهاى پيامبران وجود دارد، كه از جمله آنها شناختن اوقات نماز است.
(٣) ٢٦٧. زراره گويد: از امام باقر ٧ از وقت نماز ظهر پرسيدم، فرمود: وقتى سايه شاخص يك ذراع از زوال آفتاب گذشت وقت (فضيلت) نماز ظهر است. و وقت (فضيلت) نماز عصر بلند شدن سايه به مقدار دو ذراع از اول ظهر است و آن به اندازه چهار قدم از سايه زوال ظهر است. سپس فرمود: ديوار مسجد رسول خدا ٦ به بلندى يك قامت بود، وقتى سايه آن به اندازه يك ذراع مىشد آن حضرت نماز ظهر را مىخواند، و چون به قدر دو ذراع مىشد نماز عصر را مىخواند. سپس فرمود: آيا مىدانى چرا وقت نماز به اندازه يك ذراع و دو ذراع تأخير افتاد؟ گفتم:
چرا اين گونه است؟ فرمود: به خاطر خواندن نافله است. مىتوانى از اول ظهر به خواندن نافله مشغول شوى تا وقتى كه سايه شاخص به يك ذراع برسد. چون سايه به يك ذراع رسيد نماز واجب را شروع كرده نافله را ترك مىكنى، و چون سايه به قدر دو ذراع رسيد نماز واجب عصر را شروع كرده نافله را ترك مىكنى.
(٤) ٢٦٨. زراره گويد: از امام باقر ٧ شنيدم مىفرمود: رسول خدا ٦ در روز تا هنگام ظهر نمازى نمىخواند. چون ظهر مىشد و سايه به اندازه نصف انگشت مىرسيد هشت ركعت (نافله ظهر) مىخواند، و چون سايه به قدر يك ذراع مىشد به نماز ظهر مىپرداخت. آنگاه پس از نماز ظهر دو ركعت (از نافله عصر) مىخواند و پيش از رسيدن وقت عصر نيز دو ركعت مىخواند، تا آنكه سايه به قدر دو ذراع مىشد، آن وقت نماز عصر را به جا مىآورد. و وقتى آفتاب غروب مىكرد نماز مغرب را مىخواند، و بعد از پنهان شدن شفق (سرخى طرف مغرب) وقت نماز عشا