سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٦٥ - ٤ آداب و سنن آن حضرت در سفر و لواحق آن

عرفه برگشت. و به طور كلّى آن حضرت از راهى كه مى‌رفت از همان راه باز نمى‌گشت.

(١) ١٢٥. رسول خدا ٦ هر گاه مى‌خواست به جنگ رود، مقصد خود را طورى بيان مى‌داشت كه كسى به آن پى نبرد.

(٢) ١٢٦. امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ در سفر هر گاه از بلندى سرازير مى‌شد

«سبحان اللَّه»

مى‌گفت، و چون به بلندى بالا مى‌رفت‌

«اللَّه اكبر»

مى‌گفت.

(٣) ١٢٧. رسول خدا ٦ در سفر از منزلى به منزل ديگر كوچ نمى‌كرد جز آنكه در آن منزل دو ركعت نماز مى‌گزارد و مى‌فرمود: مى‌خواهم اين مكان برايم به نماز خواندن گواهى دهد.

(٤) ١٢٨. رسول خدا ٦ هنگام وداع با مؤمنانى كه عازم سفر بودند مى‌فرمودند:

خداوند تقوا را توشه شما كند، شما را با هر خيرى مواجه سازد، همه حاجاتتان را برآورد، دين و دنياى شما را برايتان سالم بدارد و شما را سالم به من باز گرداند.

(٥) ١٢٩. امام صادق ٧ با مردى خداحافظى كرد و در حق وى چنين دعا فرمود: «دين و امانتت را به خدا سپردم، خداوند تقوا را توشه تو كند، و هر جا رو كنى با خيرت مواجه سازد.» سپس رو به حاضران كرد و فرمود: اين بود وداع رسول خدا ٦ با على ٧ هر گاه كه وى را به جايى روانه مى‌ساخت‌[١].

(٦) ١٣٠. على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ به كسانى كه از سفر مكه بازمى‌گشتند مى‌فرمود: «خداوند اعمال حجّ تو را قبول كند، گناهت را بيامرزد، و آنچه خرج كرده‌اى به تو باز گرداند.»

[١] -روايات در دعاهاى آن حضرت در هنگام وداع مختلف است و اختلافات زيادى دارند، ولى در همه آنها دعا به سلامتى و غنيمت نهفته است.( مؤلف)