سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٣٩ - ٢ آداب معاشرت پيامبر
(١) ٧٣. انس گويد: به خدايى كه پيامبر را به حق مبعوث كرد، هرگز نشد كه آن حضرت در كارى كه خوشايندش نبود به من فرموده باشد: چرا چنين كردى؟! و هيچ گاه همسرانش مرا ملامت نكردند جز آنكه مىفرمود: كارى به او نداشته باشيد، تقدير و سرنوشت چنين بوده است.
(٢) ٧٤. و نيز گويد: رسول خدا ٦ را كسى از ياران يا ديگران صدا نمىزد جز آنكه در جواب مىفرمود: لبّيك.
(٣) ٧٥. و نيز گويد: آن حضرت براى احترام و به دست آوردن دلهاى ياران خود آنان را به كنيه صدا مىزد[١]، و براى كسانى كه كنيه نداشتند كنيه قرار مىداد و مردم نيز او را به همان كنيه مىخواندند. همچنين براى زنان فرزنددار و بىفرزند و حتى بچهها كنيه قرار مىداد و بدين وسيله دلهاى آنان را به دست مىآورد.
(٤) ٧٦. هر گاه كسى بر آن حضرت وارد مىشد حضرت تشكچهاش را به او مىداد، و اگر شخص تازه وارد نمىخواست قبول كند او را سوگند مىداد تا بپذيرد.
(٥) ٧٧. رسول خدا ٦ در ماه مبارك رمضان مانند باد تند و سريع بود كه چيزى در دستش قرار نمىگرفت و هر چه داشت انفاق مىكرد.
(٦) ٧٨. عجلان گويد: خدمت امام صادق ٧ بودم كه سائلى آمد، امام برخاست و از سبدى كه در آن خرما بود دست خود را پر كرد و به سائل داد. سائلى ديگر آمد، امام دوباره برخاست و مشتى خرما برداشت و به او داد. سائل سومى آمد، باز برخاست و مشتى خرما برداشت و به او داد. بار چهارم سائل ديگر آمد، امام فرمود:
خداوند روزىرسان ما و شماست! سپس فرمود: كسى از رسول خدا ٦ چيزى از دنيا نمىخواست مگر اينكه عطا مىفرمود، تا آنكه زنى پسر خود را نزد آن حضرت فرستاد و به او گفت: نزد حضرت برو و از او چيزى بخواه، اگر فرمود: فعلا چيزى نداريم، بگو: پيراهن خود را به من بده. امام فرمود: آن حضرت پيراهن خويش را
[١] -به پاورقى صفحه ٨٦ رجوع شود.