سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١٩١ - تعويذ رسول خدا

كردن.

(١) ٣٦٩) رسول خدا ٦ هنگام دعا كردن چنان تضرّع و زارى مى‌كرد كه نزديك بود عبا از دوش او بيفتد.

(٢) ٣٧٠) امام باقر ٧ فرمود: ما اهل بيت دعا مى‌كنيم و از خداوند آنچه را دوست داريم درخواست مى‌كنيم، اما هنگامى كه قضاى الهى بر خلاف ميل ما واقع شد همان را مى‌پسنديم و با آنچه محبوب خداست مخالفت نمى‌ورزيم.

(٣)

دعاى آن حضرت هنگام صبح‌

(٤) ٣٧١) امام صادق ٧ فرمود: سه جمله دعا هست كه پيغمبران از آدم ٧ به بعد، دست به دست گرفتند تا به رسول خدا ٦ رسيد و حضرت در صبح آن دعا را مى‌خواند:

اللّهمّ انّى اسألك ايمانا تباشر به قلبى، و يقينا حتّى اعلم انّه لا يصيبنى الّا ما كتبت لى، و رضّنى بما قسمت لى.

«خدايا، از تو ايمانى مى‌طلبم كه با آن هميشه در دلم باشى، و يقينى مى‌خواهم كه به واسطه آن بدانم كه جز آنچه تو برايم مقرر كرده‌اى به من نمى‌رسد. و مرا به داشتن آنچه قسمت من كرده‌اى خشنود ساز».

(٥) ٣٧٢) (مانند دعاى ٣٩٥. است)

(٦)

تعويذ رسول خدا ٦‌

(٧) ٣٧٣) امير المؤمنين على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ حسن و حسين عليهما السّلام را با اين كلمات تعويذ مى‌كرد و دستور مى‌داد اصحابش نيز [خود و اولادشان را] با آن تعويذ كنند:

بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم، اعيذ نفسى و دينى و اهلى و مالى و ولدى و خواتيم عملى و ما رزقنى ربّى و خوّلنى، بعزّة اللَّه و عظمة اللَّه و جبروت اللَّه و