سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١٢٦ - ١٦ آداب و سنن آن حضرت در نماز
مىرسيد و آخر وقت مغرب پنهان شدن شفق است و چون شفق پنهان شد وقت عشا مىرسد. و وقت عشا تا ثلث شب امتداد دارد. و بعد از آن نماز ديگرى نمىخواند تا شب به نصف مىرسيد، آنگاه برمىخاست و سيزده ركعت نماز مىخواند كه نماز «وتر» و دو ركعت «نافله صبح» از آن سيزده ركعت بود. و چون سپيده صبح مىدميد و هوا روشن مىشد به خواندن نماز صبح مشغول مىگرديد[١].
(١) ٢٦٩. امام صادق ٧ در بيان چگونگى نماز رسول خدا ٦ مىفرمود: شبها به هنگام خواب ظرف آبى را كه روى آن را پوشانده بودند بالاى سر آن حضرت و مسواك او را زير بسترش مىنهادند و آن حضرت مىخوابيد آن قدر كه خدا بخواهد. چون از خواب بيدار مىشد مىنشست و ديده به آسمان مىگرداند و آيات آخر سوره آل عمران: انّ فى خلق السموات و الارض ... (آيات ١٩٠ تا ١٩٤) را تلاوت مىنمود. سپس مسواك مىكرد و وضو مىگرفت و به محل نماز مىرفت و چهار ركعت [از نماز شب] مىخواند، و ركوع هر ركعتش به قدر حمد و سورهاى بود كه مىخواند، و سجودش به قدر ركوع آن طول مىكشيد به حدى كه مىگفتند:
كى سر از ركوع برمىدارد و به سجده مىرود؟! و آن قدر در سجده مىماند كه مىگفتند: كى سر از سجده برمىدارد؟! آنگاه به بستر خود بازمىگشت و دوباره مىخوابيد آن قدر كه خدا بخواهد، سپس بيدار مىشد و مىنشست و ديده به آسمان مىگرداند و آيات آخر آل عمران را تلاوت مىنمود. آنگاه مسواك مىكرد و وضو مىگرفت و به محل نماز مىرفت و به خواندن چهار ركعت ديگر از نماز شب مىپرداخت به همان نحو كه قبلا خوانده بود. باز به بستر مىرفت و مقدارى كه خدا بخواهد مىخوابيد سپس بيدار مىشد و ديده به آسمان مىگرداند و همان آيات را
[١] -راجع به وقت نماز شب روايات ديگرى نيز روايت كردهاند، همچنين راجع به وقت نافله ظهر و ناگفته نماند كه اين حديث تمام ركعات نافله عصر را متذكر نشده است، و ظاهرا جمله« پيش از رسيدن وقت عصر نيز دو ركعت مىخواند» در صدد بيان جمله قبل است( نه بيان كامل نافله عصر).( مؤلف)