سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١٦٠ - ملحقات

(١) ٣٦١) انس بن مالك گويد: رسول خدا ٦ موقع قرآن خواندن، صدايش را مى‌كشيد.

(٢) ٣٦٢) امام صادق ٧ ضمن حديثى فرمود: ما اهل بيت، قرآن را موافق قرائت «ابىّ» مى‌خوانيم.

(٣) مؤلّف: در بعضى روايات اهل بيت عليهم السّلام از جمله در كتاب خصال، ساير قرائت‌هاى هفتگانه نيز تجويز شده است.

(٤) ٣٦٣) قتاده گويد: رسول خدا ٦ وقتى سوره «تين» را تمام مى‌كرد (آن جا كه فرموده: «آيا خداوند احكم الحاكمين نيست؟») مى‌گفت:

بلى و انا على ذلك من الشّاهدين.

«چرا، هست؛ و من نيز به آن گواهى مى‌دهم».

(٥) ٣٦٤) (تكرار ٣٥١. است)

(٦) ٣٦٥) در ذيل تفسير آيه ٦١ سوره يونس: «تو- اى رسول ما- در هيچ كارى نباشى و هيچ آيه‌اى از قرآن نخوانى و شما هيچ عملى را انجام ندهيد مگر آنكه ما شاهد و گواه بر شماييم آن‌گاه كه سرگرم آنيد، و به قدر ذره كوچكى از آنچه در زمين و آسمان است از پروردگارت پنهان نيست. و چيزى كوچك‌تر و يا بزرگ‌تر از آن نيست جز آنكه در كتاب آشكار حق ثبت است» روايت شده كه رسول خدا ٦ چون اين آيه شريفه را قرائت مى‌كرد، گريه شديدى به آن حضرت دست مى‌داد.

(٧) ٣٦٦) رسول خدا ٦ وقتى سوره «قل هو اللّه أحد» را مى‌خواند، بعد از هر آيه وقف مى‌كرد (آن را به يك نفس نمى‌خواند).