سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١٦٤ - دعاى آن حضرت هنگام داخل شدن به مسجد و خروج از آن

كه آن لباس به تن آن فقير است، خواه دهنده لباس زنده باشد يا مرده.

(١) ٣٦١. رسول خدا ٦ چون لباس مى‌پوشيد و به پا مى‌خاست پيش از آنكه از منزل خارج شود، مى‌گفت:

اللّهمّ بك استترت، و اليك توجّهت، و بك اعتصمت، و عليك توكّلت. اللّهمّ أنت ثقتى و أنت رجائى. اللّهمّ اكفنى ما اهمّنى و ما لا اهتمّ به و ما انت اعلم به منّى. عزّ جارك، و جلّ ثناؤك، و لا اله غيرك. اللّهمّ زوّدنى التّقوى، و اغفر لى ذنبى، و وجّهنى للخير حيث ما توجّهت.

«خداوندا، به واسطه تو خود را پوشاندم، و به سوى تو رو كردم، و به تو چنگ زدم، و بر تو توكل نمودم.

خدايا، تو مورد اعتماد و اميد منى. خدايا، آنچه برايم مهم است و آنچه بدان اهتمامى ندارم و آنچه تو بدان داناترى همه را برايم كفايت كن. پناهنده به تو عزيز است، و ثنا و حمد تو بزرگ است و جز تو خدايى نيست. خدايا، پرهيزكارى را زاد و توشه من قرار ده، و گناهم را ببخش، و مرا به هر سو كه رو آورم به خير و خوبى متوجه ساز». پس از اين دعا دنبال كار خود مى‌رفت.

(٢)

دعاى آن حضرت وقتى كه از مجلسى برمى‌خاست‌

(٣) ٣٦٢. رسول خدا ٦ هر وقت از مجلسى برمى‌خاست مى‌گفت:

سبحانك اللّهمّ و بحمدك. أشهد أن لا إله إلّا أنت، استغفرك و أتوب اليك.

«خدايا، تو از هر عيبى منزهى، و حمد و ستايش از آن توست. گواهى مى‌دهم كه جز تو خدايى نيست؛ از تو آمرزش مى‌خواهم و به سوى تو بازمى‌گردم».

(٤)

دعاى آن حضرت هنگام داخل شدن به مسجد و خروج از آن‌

(٥) ٣٦٣. على ٧ فرمود: رسول خدا ٦ چون مى‌خواست وارد مسجد شود