سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١٥٧ - ملحقات

(١)

ملحقات‌

(٢) ٣٥٢) رسول خدا ٦ فرمود: من چند چيز را ترك نمى‌كنم. سوار شدن بر الاغ پالان‌دار، با بردگان روى حصير غذا خوردن، و با دست خود به سائل كمك كردن.

(٣) ٣٥٣) رسول خدا ٦ فرمود: جوانمردى ما اهل بيت در اين است كه از آن كه به ما ستم كرده درمى‌گذريم، و به آن كه ما را محروم ساخته بخشش مى‌كنيم.

(٤) ٣٥٤) روايت است كه جود و بخشش رسول خدا ٦ در خير از همه مردم بيشتر و از تندباد سريع‌تر بود. بذل و عطايش ادامه داشت و بخلى از او نمودار نمى‌شد و ممانعتى سر نمى‌زد.

(٥) ٣٥٥) على ٧ فرمود: ما اهل بيت، كسانى را كه به نظر مى‌رسد غير مستحق هستند رد نمى‌كنيم از ترس اينكه مبادا مستحق واقعى را رد كرده باشيم.

(٦) ٣٥٦) امير المؤمنين ٧ فرمود: چون چيزى از رسول خدا ٦ مى‌خواستند، اگر قصد انجام آن را داشت جواب مثبت مى‌داد، و اگر قصد انجام آن را نداشت سكوت مى‌كرد و كلمه «نه» بر زبان جارى نمى‌ساخت.

(٧) ٣٥٧) حسن بن على بن فضّال گويد: از حضرت رضا ٧ پرسيدم: چرا وقتى امير المؤمنين ٧ در ظاهر به خلافت رسيد «فدك» را [به بنى فاطمه عليهم السّلام‌] برنگردانيد؟! فرمود: زيرا ما خاندانى هستيم كه فقط خداوند حقوق غصب‌شده ما را از ستمگران مى‌گيرد. ما سرپرست مؤمنان هستيم، به نفع آنان حكم كرده، حقوقشان را از ستمگران گرفته، به آنان باز مى‌گردانيم، اما براى بازگرفتن حقوق خود اقدام نمى‌كنيم.