سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٢١٠
خوانده است.
(١) ٤٩٠) مفضّل بن عمر گويد: از امام صادق ٧ در باره علم امام سؤال كرده، گفتم: با اينكه امام در خانه خود نشسته و پردهها انداخته شده چطور از آنچه در اطراف عالم اتفاق مىافتد خبر دارد؟ حضرت فرمود: اى مفضّل، خداوند- تبارك و تعالى- در وجود رسول خدا ٦ پنج روح قرار داده بود: ١)
«روح الحياة»
كه با آن جنب و جوش داشت. ٢)
«روح القوة»
كه با آن كار و كوشش مىكرد.
٣)
«روح الشهوة»
كه با آن مىخورد و مىآشاميد و با همسران حلال خود آميزش مىكرد. ٤)
«روح الايمان»
كه با آن ايمان آورد و در ميان مردم به عدالت رفتار مىنمود. ٥)
«روح القدس»
كه به وسيله آن حامل نبوت گشته بود. هنگامى كه رسول خدا ٦ وفات كرد
«روح القدس»
به امام ٧ انتقال پيدا كرد، و روح القدس خواب و غفلت و كار بيهوده و باطل ندارد اما اين حالات به چهار روح ديگر دست مىدهد، و امام به وسيله روح القدس آنچه را در عالم است مىبيند.
(٢) ٤٩١) ابو بصير گويد: از امام صادق ٧ از معناى «روحا من امرنا» كه در اين آيه شريفه: و كذلك اوحينا اليك روحا من امرنا ما كنت تدرى ما الكتاب و لا الايمان[١] آمده پرسيدم، حضرت فرمود: آن «روح» آفريدهاى است از آفريدههاى خداى- عزّ و جلّ- كه از جبرئيل و ميكائيل بزرگتر است و هميشه با رسول خدا ٦ همراه بود و آن حضرت را از وقايع آگاه و در كار خويش تقويت مىكرد و اين روح پس از رسول خدا ٦ همواره با ائمه عليهم السّلام مىباشد.
(٣) ٤٩٢) امام صادق ٧ فرمود: آن «روح» غير از رسول خدا ٦ با هيچ يك از پيامبران گذشته نبوده است.
(٤) ٤٩٣) امام صادق ٧ فرمود: در شب معراج هنگامى كه رسول خدا ٦ به
[١] -شورى/ ٥٢:« و اين گونه روحى از امر خود را به تو وحى كرديم، تو پيش از آن نمىدانستى كه كتاب و ايمان چيست».