سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١١١ - ملحقات
را كسى در قبر گذارد كه در زمان حياتش مىتوانسته او را ببيند (محرم او باشد. و شوهر از ديگران اولويت دارد).
(١) ٢٤٥) امام كاظم ٧ مىفرمود: با عمامه و شب كلاه و نعلين و طيلسان (جامه گشاد و بلندى كه تمام بدن را مىپوشاند) وارد قبر نشو، و به هنگام وارد شدن دكمههايت را باز كن، زيرا سنّت رسول خدا ٦ بر اين جارى شده، و دفنكننده بايد
«اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم»
بگويد، و سوره «فاتحه» و «قل اعوذ بربّ الناس» و «قل اعوذ بربّ الفلق» و «قل هو اللّه احد» و «آية الكرسى» بخواند.
(٢) ٢٤٦) عمر بن اذينه گويد: ديدم امام صادق ٧ خاك بر قبر ميّتى مىريخت و پيش از آن خاك را لحظاتى در دست نگاه مىداشت سپس روى قبر مىريخت و بيش از سه مشت هم بيشتر نمىريخت. علت آن را از ايشان پرسيدم، فرمود: اى عمر، داشتم اين دعا را مىخواندم:
ايمانا بك، و تصديقا ببعثك، هذا ما وعد اللّه و رسوله، و صدق اللّه و رسوله، و ما زادهم الّا ايمانا و تسليما.
«خداوندا، به تو ايمان دارم و به برانگيختن تو مردگان را در قيامت باور دارم. اين چيزى است كه خدا و رسولش ما را وعده دادهاند، و خدا و رسولش راست گفتهاند. و گفته آنان جز بر ايمان و تسليم ما نيفزود». رسول خدا ٦ چنين مىكرد و سنّت هم بدان جارى شده است.
(٣) ٢٤٧) على ٧ فرمود: سنّت است كه بر روى قبر آب بپاشند.
(٤) ٢٤٨) امام صادق ٧ فرمود: سنّت در پاشيدن آب بر روى قبر آن است كه رو به قبله بايستد و از طرف سر ميّت شروع كند به ريختن آب تا به طرف پايش برسد، سپس از همان جا دور زند و آب بريزد تا به طرف ديگر سر برد، و در آخر مقدارى آب بر وسط قبر بپاشد، سنّت در اين كار چنين است.
(٥) ٢٤٩) حضرت رضا ٧ فرمود: سنّت آن است كه قبر به قدر چهار انگشت باز از زمين بلندتر ساخته شود و اگر بيشتر هم شد مانعى ندارد، و نيز بايد قبر مسطح