سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٧٠ - ٥ آداب و سنن آن حضرت در لباس
مىگزاشت. و گاهى تنها يك عبا به تن داشت.
و نيز عباى كهنه وصلهدارى داشت كه آن را مىپوشيد و مىفرمود: من بندهام و لباس بندگان مىپوشم. و دو جامه داشت مخصوص روزهاى جمعه، غير از لباسهاى ديگرى كه در غير جمعه مىپوشيد. و بسا كه فقط يك روپوش بدون لباسهاى ديگر به تن مىكرد، و دو طرف آن را ميان دو شانه خود گره مىزد و با همان لباس با مردم بر جنازهها نماز مىخواند. و بسا همان روپوش را به خود مىپيچيد و آن را از چپ و راست بر دوش مىافكند و با آن در خانه خود نماز مىخواند و اين لباسى بود كه در همان روز در آن مجامعت كرده بود. گاهى در همان ازار نماز شب مىخواند، يك طرف پارچه را به روى خود و طرف ديگرش را به روى بعضى از زنان خود مىانداخت و به اين ترتيب در آن نماز مىخواند.
(١) آن حضرت عباى سياه رنگى داشت كه به كسى بخشيد. امّ سلمه گفت: پدر و مادرم فدايت! آن عباى سياه چه شد؟ فرمود: آن را [به برهنهاى] پوشاندم. امّ سلمه گفت: هرگز چيزى زيباتر از سفيدى شما بر سياهى آن عبا نديدم.
انس گويد: بسا آن حضرت در قطيفهاى كه دو طرف آن را [پشت گردن] گره زده بود با ما نماز ظهر مىخواند.
و آن حضرت انگشتر به دست مىكرد ... و با همان انگشتر نامهها را مهر مىكرد، و مىفرمود: مهر كردن نامهها بهتر از ايجاد شك و تهمت است.
آن حضرت شب كلاه به سر مىگذاشت، گاه زير عمامه و گاه بدون عمامه. و گاهى آن را از سر بر مىداشت و جلوى خود به عنوان حريم نماز مىنهاد و به سوى آن نماز مىخواند. و بسا عمامه نداشت و شال را بر سر و پيشانى مىبست. عمامهاى داشت به نام سحاب و آن را به على ٧ بخشيد. بسا بود كه على ٧ با آن عمامه مىآمد و پيامبر ٦ مىفرمود: على در سحاب نزد شما آمد.
هميشه لباس را از طرف راست مىپوشيد و چنين مىخواند:
الحمد للَّه الّذى