سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام)
(١)
فهرست مطالب
٥ ص
(٢)
سخن مترجم
٧ ص
(٣)
مقدمه مؤلف
١١ ص
(٤)
1 شمايل و كليات اخلاق پيامبر
١٣ ص
(٥)
وضع داخلى آن حضرت
١٨ ص
(٦)
وضع خارج از منزل پيامبر
١٩ ص
(٧)
وضع مجلس آن حضرت
٢٠ ص
(٨)
اخلاق پيامبر
٢٣ ص
(٩)
2 آداب معاشرت پيامبر
٣٣ ص
(١٠)
ملحقات
٤١ ص
(١١)
3 آداب و سنن آن حضرت در نظافت و آرايش و مانند آن
٥٦ ص
(١٢)
ملحقات
٦٠ ص
(١٣)
4 آداب و سنن آن حضرت در سفر و لواحق آن
٦٤ ص
(١٤)
ملحقات
٦٦ ص
(١٥)
5 آداب و سنن آن حضرت در لباس
٦٩ ص
(١٦)
ملحقات
٧٤ ص
(١٧)
6 آداب و سنن آن حضرت در مسكن
٧٦ ص
(١٨)
ملحقات
٧٧ ص
(١٩)
7 آداب و سنن آن حضرت در خوابيدن و بستر خواب
٧٨ ص
(٢٠)
ملحقات
٧٩ ص
(٢١)
8 آداب و سنن آن حضرت در زناشويى و تربيت فرزند
٨٢ ص
(٢٢)
ملحقات
٨٣ ص
(٢٣)
9 آداب و سنن آن حضرت در خوردنىها و آشاميدنىها و آداب سفره
٨٨ ص
(٢٤)
ملحقات
٩٦ ص
(٢٥)
10 آداب و سنن آن حضرت در بيت الخلاء
١٠٢ ص
(٢٦)
ملحقات
١٠٤ ص
(٢٧)
11 آداب و سنن آن حضرت در امور اموات
١٠٦ ص
(٢٨)
ملحقات
١٠٨ ص
(٢٩)
12 آداب و سنن آن حضرت در معالجه و مداوا
١١٣ ص
(٣٠)
ملحقات
١١٤ ص
(٣١)
13 آداب و سنن آن حضرت در مسواك كردن
١١٦ ص
(٣٢)
ملحقات
١١٧ ص
(٣٣)
14 آداب و سنن آن حضرت در وضو
١١٨ ص
(٣٤)
ملحقات
١٢٠ ص
(٣٥)
15 آداب و سنن آن حضرت در غسل
١٢١ ص
(٣٦)
ملحقات
١٢٢ ص
(٣٧)
16 آداب و سنن آن حضرت در نماز
١٢٣ ص
(٣٨)
ملحقات
١٣٧ ص
(٣٩)
17 آداب و سنن آن حضرت در روزه
١٤٨ ص
(٤٠)
ملحقات
١٥١ ص
(٤١)
18 آداب و سنن آن حضرت در اعتكاف
١٥٤ ص
(٤٢)
19 آداب و سنن آن حضرت در صدقه دادن
١٥٦ ص
(٤٣)
ملحقات
١٥٧ ص
(٤٤)
20 آداب و سنن آن حضرت در قرائت قرآن
١٥٨ ص
(٤٥)
ملحقات
١٥٩ ص
(٤٦)
21 آداب و سنن آن حضرت در دعا و ذكر پارهاى از ادعيه و اذكار او
١٦١ ص
(٤٧)
دعاى آن حضرت وقتى كه در آينه نگاه مىكرد
١٦١ ص
(٤٨)
دعاى آن حضرت وقتى كه بر مركب سوارى مىنشست
١٦٢ ص
(٤٩)
دعاى آن حضرت در سفر هنگامى كه شب فرا مىرسيد
١٦٣ ص
(٥٠)
دعاى آن حضرت وقتى كه لباس نو مىپوشيد
١٦٣ ص
(٥١)
دعاى آن حضرت وقتى كه از مجلسى برمىخاست
١٦٤ ص
(٥٢)
دعاى آن حضرت هنگام داخل شدن به مسجد و خروج از آن
١٦٤ ص
(٥٣)
دعاى آن حضرت هنگامى كه به بستر خواب مىرفت
١٦٥ ص
(٥٤)
دعاى آن حضرت وقتى كه سفره غذا را نزد او مىنهادند
١٦٦ ص
(٥٥)
دعاى آن حضرت هنگامى كه به سوى غذا دست مىبرد
١٦٦ ص
(٥٦)
دعاى آن حضرت هنگامى كه سفره را برمىچيدند
١٦٧ ص
(٥٧)
دعاى آن حضرت هنگام غذا خوردن و شير نوشيدن
١٦٧ ص
(٥٨)
دعاى آن حضرت هنگامى كه ميوه تازه مىديد
١٦٨ ص
(٥٩)
دعاى آن حضرت هنگام داخل شدن به دستشويى
١٦٨ ص
(٦٠)
دعاى آن حضرت وقتى كه به قبرستان مىگذشت
١٦٩ ص
(٦١)
دعاى آن حضرت در زيارت اهل قبور
١٦٩ ص
(٦٢)
دعاى آن حضرت چون از چيزى خوشحال مىشد
١٦٩ ص
(٦٣)
دعاى آن حضرت وقت ديدن چيزى كه آن را دوست مىداشت
١٧٠ ص
(٦٤)
ذكرى كه آن حضرت موقع شنيدن«اذان» مىگفت
١٧٠ ص
(٦٥)
ذكرى كه آن حضرت در ركعت آخر نماز مغرب مىگفت
١٧١ ص
(٦٦)
ذكر و دعاى آن حضرت در قنوت نماز وتر
١٧١ ص
(٦٧)
دعاى آن حضرت موقع افطار
١٧٢ ص
(٦٨)
دعاى آن حضرت در تعقيب نماز
١٧٢ ص
(٦٩)
دعاى ديگر آن حضرت در تعقيب نماز
١٧٢ ص
(٧٠)
دعاى آن حضرت بعد از نافله صبح
١٧٤ ص
(٧١)
دعاى آن حضرت در تعقيب نماز صبح
١٧٥ ص
(٧٢)
ذكر آن حضرت بعد از نماز صبح
١٧٥ ص
(٧٣)
دعاى آن حضرت بعد از نماز ظهر
١٧٦ ص
(٧٤)
دعاى آن حضرت در سجده
١٧٧ ص
(٧٥)
دعاى آن حضرت آنگاه كه مىخواست از نماز باز گردد
١٧٧ ص
(٧٦)
دعاى آن حضرت بعد از هر نماز
١٧٨ ص
(٧٧)
نماز و دعاى آن حضرت در آغاز سال جديد
١٧٨ ص
(٧٨)
دعاى آن حضرت در شب نيمه ماه شعبان
١٧٩ ص
(٧٩)
دعاى آن حضرت موقع ديدن ماه نو
١٨٠ ص
(٨٠)
دعاى آن حضرت موقع ديدن هلال ماه رمضان
١٨٠ ص
(٨١)
ذكر آن حضرت در هر روز
١٨١ ص
(٨٢)
عمل ديگرى از آن حضرت در شب نيمه شعبان
١٨٢ ص
(٨٣)
ذكر آن حضرت در هر صبح و شام
١٨٤ ص
(٨٤)
دعا و تعويذ آن حضرت براى سر درد
١٨٥ ص
(٨٥)
دعا و تعويذ آن حضرت براى تب و ساير دردها
١٨٥ ص
(٨٦)
دعا و تعويذ آن حضرت براى تب
١٨٥ ص
(٨٧)
دعا و تعويذ آن حضرت براى دفع سحر
١٨٦ ص
(٨٨)
دعا و تعويذى ديگر
١٨٧ ص
(٨٩)
دعاى آن حضرت موقع گرفتارى و غم
١٨٧ ص
(٩٠)
دعاى آن حضرت براى حفظ قرآن
١٨٨ ص
(٩١)
دعاى آن حضرت براى محفوظ ماندن از شر دشمنان
١٨٩ ص
(٩٢)
ملحقات
١٩٠ ص
(٩٣)
دعاى آن حضرت هنگام صبح
١٩١ ص
(٩٤)
تعويذ رسول خدا
١٩١ ص
(٩٥)
تعويذ ديگر در گرفتارىها و در كليه ناراحتىها و شدايد
١٩٢ ص
(٩٦)
دعاى آن حضرت چون از امرى محزون مىگشت(دعاى فرج)
١٩٣ ص
(٩٧)
دعاى آن حضرت موقع ديدن هلال
١٩٤ ص
(٩٨)
ملحقات حج
١٩٦ ص
(٩٩)
نوادر ملحقات
١٩٨ ص
(١٠٠)
ملحقات شمايل پيامبر
٢٠١ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ١٢٤ - ١٦ آداب و سنن آن حضرت در نماز

عذاب مى‌نمايد.

(١) ٢٦٤. امام صادق ٧ در ضمن حديثى فرمود: رسول خدا ٦ نماز عتمه (دو ركعت نماز نافله عشا كه نشسته مى‌خوانند) را مى‌خواند سپس مى‌خوابيد[١].

(٢) مؤلّف: روايات در اين باره بيش از حد تواتر است و ما به همين كه ذكر شد اكتفا كرديم. و از اين روايات استفاده مى‌شود كه نماز «وتيره» از پنجاه ركعت نماز واجب و مستحبى كه رسول خدا ٦ مى‌خواند خارج است و دو ركعت آن يك ركعت حساب مى‌شود و به جاى نماز «وتر» تشريع شده تا اگر مرگ فرا رسيد به جاى نماز «وتر» آخر شب به حساب آيد. شاهد اين مطلب روايتى است كه شيخ صدوق رحمه اللَّه از ابو بصير نقل كرده كه امام صادق ٧ فرمود: «كسى كه به خدا و روز جزا ايمان دارد بايد بدون خواندن نماز وتر نخوابد. ابو بصير گويد: عرض كردم: مقصود همان دو ركعتى است كه بعد از نماز عشا به حال نشسته خوانده مى‌شود؟ فرمود: ارى، آن دو ركعت به جاى يك ركعت حساب مى‌شود، و اگر كسى آن را بخواند و در آن شب مرگش فرا رسد مانند كسى است كه نماز وتر آخر شب را خوانده باشد، و اگر هم نمرد وتر را در آخر شب مى‌خواند. گفتم: آيا رسول خدا ٦ نيز اين دو ركعت را مى‌خواند؟ فرمود: نه، گفتم: چرا؟ فرمود: براى آنكه به رسول خدا ٦ وحى مى‌رسيد و مى‌دانست كه آيا آن شب از دنيا خواهد رفت يا نه؟ و ديگران چنين علمى را ندارند. از همين رو بود كه خودش نمى‌خواند و به ديگران دستور مى‌داد آن را بخوانند».

البته معنى اين كه راوى گفت: «آيا رسول خدا ٦ نيز اين دو ركعت را مى‌خواند؟» اين است كه آيا آن حضرت آن را با عمل خود سنّت نهاد و بر آن‌


[١] -ممكن است مقصود از عتمه نماز عشا باشد، زيرا در قديم نماز مغرب را در مسجد مى‌خواندند آن‌گاه به منزل آمده شام مى‌خوردند و اندكى استراحت مى‌كردند، سپس براى نماز عشا به مسجد مى‌رفتند. ولى برخى از آنان پس از شام به خواب عميق فرو مى‌رفتند به طورى كه نماز عشاء آنان به دير وقت مى‌كشيد.

و در اين حديث مى‌فرمايد رسول خدا ٦ تا نماز عشا را نخوانده نمى‌خوابيد.