سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٥٠ - ملحقات
آن حضرت آب و خرما بود. شير را با خرما ميل مىكرد و آن را دو غذاى پاكيزه مىناميد. گوشت را بيش از غذاهاى ديگر دوست داشت، و تريد را با گوشت تناول مىكرد. كدو را دوست داشت. از گوشت شكار مىخورد ولى خود شكار نمىكرد.
نان و روغن ميل مىكرد. از گوشت گوسفند، ماهيچه و سردست را دوست داشت، و از پختنىها «كدو حلوايى»، از خورشها «سركه»، از خرما «عجوه» (كه نوعى خرماى پرگوشت است)، و از سبزىها «كاسنى و ريحان كوهى و كلم» را دوست داشت.
(١) ٤٩) رسول خدا ٦ در دعاى خود مىگفت: خدايا، مرا مسكين و تهيدست زنده بدار، و مسكين و تهيدست بميران، و در زمره مسكينان و تهيدستان محشور فرما ...
(٢) ٥٠) عبد اللَّه بن ابى اوفى گويد: هر گاه كسى زكاتى نزد رسول خدا ٦ مىآورد، آن حضرت قوم و قبيله او را دعا مىكرد و مىگفت: خداوندا، بر آل فلان درود فرست.
(٣) ٥١) در روايت آمده كه رسول خدا ٦ فال نيك را دوست داشت و از فال بد بدش مىآمد (يعنى دوست نداشت كسى فال بد بزند).
(٤) ٥٢) على ٧ فرمود: هر گاه كسى نزد رسول خدا ٦ سخن دروغى مىگفت، آن حضرت لبخند مىزد و مىفرمود: او يك حرفى مىزند!
(٥) ٥٣) روايت است كه هر گاه رسول خدا ٦ سخنى مىگفت يا چيزى از او مىپرسيدند سه مرتبه تكرار مىكرد تا هم حرف طرف كاملا روشن شود و هم ديگران فرمايش او را درست بفهمند.
(٦) ٥٤) روايت است كه چون ياران رسول خدا ٦ خدمت ايشان مىرسيدند [به جاى سلام] مىگفتند: «صبح به خير و شب به خير» و اين سلام و تحيّت مردم زمان جاهليت بود، پس خداوند اين آيه را فرستاد: «و هنگامى كه نزد تو مىآيند تو را به