سنن النبى (آداب، سنن و روش رفتاری پيامبر گرامی اسلام) - العلامة الطباطبائي؛ مترجم حسین استاد ولی - الصفحة ٢٩ - اخلاق پيامبر

(١) ٣٤. حضرت حسين بن على ٧ ضمن خبرى طولانى در شرح حال رسول خدا ٦ فرمود: آن حضرت از ترس خدا چندان مى‌گريست كه جاى نمازش تر مى‌شد، با آنكه گناهى نداشت.

(٢) ٣٥. روايت است كه رسول خدا ٦ چندان مى‌گريست كه بيهوش مى‌گشت.

به آن حضرت عرض شد: مگر خداوند گناهان گذشته و آينده شما را نبخشوده است؟

فرمود: آيا بنده شكرگزار خدا نباشم؟ ... بيهوشى‌هاى على بن ابى طالب ٧ نيز در مقامات عبادت و بندگى چنين بود.

(٣) ٣٦. روايت است كه ابراهيم خليل ٧ هنگامى كه به نماز مى‌ايستاد از ترس خدا صدايى مانند صداى جوشش ديگ از او شنيده مى‌شد، و رسول خدا ٦ نيز چنين بود.

(٤) ٣٧. ابو سعيد خدرى گويد: چون آيه شريفه‌ اذكروا اللّه ذكرا كثيرا[١] (خدا را فراوان ياد كنيد) نازل شد، رسول خدا ٦ آن قدر به ذكر خدا مشغول شد كه كفّار گفتند: او جن زده و ديوانه گشته است.

(٥) ٣٨. امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ روزى هفتاد بار به درگاه خدا توبه مى‌كرد. راوى گويد: گفتم: آيا آن حضرت مى‌گفت:

«استغفر اللَّه و أتوب اليه»؟

فرمود: نه، بلكه مى‌گفت:

«أتوب الى اللَّه»

. گفتم: رسول خدا ٦ توبه مى‌كرد و هيچ گاه برنمى‌گشت ولى ما توبه مى‌كنيم و باز به گناه برمى‌گرديم! امام ٧ فرمود: بايد از خدا كمك خواست.

(٦) ٣٩. امام صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ از هيچ مجلسى- گرچه كوتاه- برنمى‌خاست مگر اينكه بيست و پنج بار استغفار مى‌كرد.

(٧) ٤٠. امير مؤمنان ٧ هر گاه به وصف رسول خدا ٦ مى‌پرداخت مى‌فرمود:

رسول خدا ٦ از همه مردم بخشنده‌تر، دليرتر، راستگوتر، باوفاتر، نرمخوتر و

[١] -احزاب/ ٤١.