«نزديك است كه من از سوى خدا براى سفر آخرت فراخوانده شوم و اجابت كنم، پس، من در ميان شما دو امانت سنگين بر جاى مى‌نهم؛ كتاب خدا كه ريسمانى است فروهشته از آسمان به زمين و عترتم (خاندانم) و به يقين، آن لطيف خبير، آگاهم ساخت كه اين دو، از يكديگر جدا نخواهند شد تا آن‌كه در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند، پس بنگريد در نبودن من، چگونه با آن دو رفتار خواهيد كرد؟!».

اين حديث- كه هيچ شائبه‌اى در سند ندارد و هيچ خدشه‌اى بر اعتبارش وارد نيست- روشن‌ترين دليل بر امامت و عصمت اهل بيت عليهم السلام است؛ چراكه:.

اوّلًا: پيامبر اكرم (عليهما السلام) به امّت اسلامى فرمان مى‌دهد تا به قرآن كريم و اهل بيتش- كه درود خدا بر آنان باد- تمسّك جويند؛ زيرا تمسّك به آنان، مايه نجات امّت بوده آنان را از گمراهى در امان داشته بشريت را به سوى هدايت و سعادت دو سرا گسيل مى‌دارد.

با اشاره به همين مطلب و چگونگى تمسّك امّت به دو امانت سنگين پيامبر (عليهما السلام) ابن حجر هيتمى آورده است:

«فلا تقدّموهما فتهلكوا، و لا تقصروا عنهما فتهلكوا».[١]

[١] - الصواعق المحرقه: ١٤٨.