در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
گفتارى پيرامون عصمت، بايسته نبوت و امامت
٢١ ص
(٤)
نخست معناى عصمت در لغت و اصطلاح
٢٥ ص
(٥)
دوم نقطه اختلاف دو مكتب در مبحث امامت
٢٧ ص
(٦)
ديدگاه مكتب اهل بيت عليهم السلام
٢٨ ص
(٧)
ديدگاه ديگر مكتبها پيرامون عصمت
٣١ ص
(٨)
اصحاب حديث
٣١ ص
(٩)
معتزله
٣١ ص
(١٠)
اشاعره
٣٢ ص
(١١)
مكتب اهل بيت عليهم السلام
٣٤ ص
(١٢)
سوم ضرورت عصمت
٣٦ ص
(١٣)
1 - فراخوان به توحيد
٣٦ ص
(١٤)
2 - ابلاغ رسالت
٣٧ ص
(١٥)
3 - تحقق بخشيدن به عدالت
٣٨ ص
(١٦)
4 - مژده و هشدار
٣٩ ص
(١٧)
چهارم عصمت و اختيار
٤٤ ص
(١٨)
پنجم عصمت و عدالت
٤٧ ص
(١٩)
ششم عصيان، استغفار و توبه در زندگى پيامبران عليهم السلام
٤٩ ص
(٢٠)
سهو و فراموشى پيامبر(عليهما السلام)
٥٧ ص
(٢١)
ادله نقلى بر عصمت پيامبران عليهم السلام
٥٩ ص
(٢٢)
هفتم عصمت، بايسته امامت
٦٢ ص
(٢٣)
شريعت پايدار و فراگير
٦٥ ص
(٢٤)
ادله نقلى بر عصمت امامان عليهم السلام
٦٩ ص
(٢٥)
1 - آيه تطهير
٦٩ ص
(٢٦)
2 - آيه مباهله
٧٤ ص
(٢٧)
4 - حديث ثقلين
٨٠ ص
(٢٨)
چكيده سخن
٩٨ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٧٠ - ١ - آيه تطهير

لذا معناى آيه چنين است: «اى اهل بيت! شما خاندانى هستيد، كه خداى سبحان اراده فرمود تا آلودگى را از شما بزدايد و از ناپاكى‌ها پاكتان سازد».

اين اراده، اراده تكوينى است كه مراد از آن، مشخّص است. اراده تشريعى حضرت بارى‌تعالى براى پيراستن از آلودگيها، همگان را در بر مى‌گيرد؛ بنابراين، تطهير اهل بيت عليهم السلام، امرى است كه با اراده خداى متعال صورت گرفته و بر اساس همين سخن روشن الهى و با صرف نظر از جملات پيشين از آن، خاندان رسالت از گناه و خطا معصوم هستند.

رواياتى كه شيعه و سنّى، درباره پاك شدگان از اهل بيت وحى؛ يعنى رسول خدا، على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام و نه ديگر افراد اين خاندان، نقل كرده‌اند، از هفتاد مورد مى‌گذرد. اگر اين روايات، مورد اعتماد و استناد نباشند، منكران عصمت، به سخن و بيان چه كسانى تن خواهند داد؟!

شيعيان، از امير المؤمنين، امام زين العابدين، امام محمّد باقر، امام جعفر صادق، امام رضا عليهم السلام و از امّ سلمه، ابوذر، ابوليلى، ابوالأسود دئلى، عمر بن ميمون اودى و سعد بن ابى وقّاص، اين گونه روايات را نقل كرده‌اند.

اهل سنّت نيز با اسانيد خود، از امّ سلمه، عايشه، ابوسعيد خدرى، سعد، وائلة بن اصقع، ابو حمرا، ابن عبّاس، ثوبان غلام پيامبر (عليهما السلام)