در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦١ - ادله نقلى بر عصمت پيامبران عليهم السلام
«و در اين كتاب از موسى ياد كن؛ زيرا پاكدل و فرستادهاى پيامبر بود».
همچنين در قرآن كريم مىخوانيم كه سبب منزّه ماندن يوسف در بدترين شرايط از گناه، همانا «مخلَص» بودنش بود؛ آنجا كه قرآن كريم مىفرمايد:
... كَذَلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَالْفَحْشَاء إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِينَ[١].
«چنين كرديم تا بدى و زشتكارى را از او بازگردانيم؛ چرا كه او از بندگان مخلَص ما بود».
٢- قرآن كريم- كه فرمان خداست- فرمانبردارى از پيامبران را به طور مطلق، بر همگان واجب كرده است؛ چنانكه مىفرمايد:
وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ ...[٢].
«و ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم، مگر آن كه به اذن الهى از او اطاعت كنند».
پرواضح است كه اطاعت مطلق از پيامبران، زمانى مطلوب و صحيح است كه با اطاعت خداى بزرگ، همسو و همراه باشد، نه اينكه با اطاعت حضرت بارىتعالى منافات داشته در تضاد قرار گيرد؛ زيرا امر به فرمانبردارى مطلق از خدا با امر به اطاعت مطلق از
[١] - يوسف( ١٢): ٢٤.
[٢] - نساء( ٤): ٦٤.