چنين جاهايى، از آن خوددارى كنند و اين حكم، همگان را در بر مى‌گيرد، البتّه خداى سبحان از بيان جمله: وَ امّا يُنسِيَنَّكَ، بر آن نبوده كه پيامبر (عليهما السلام) عملًا دچار فراموشى خواهد شد؛ بنابراين، در آيه فوق، هيچ دلالتى مبنى بر تحقّق يافتن فراموشى در پيامبر (عليهما السلام) وجود ندارد.[١]

ادله نقلى بر عصمت پيامبران عليهم السلام‌

در اين بخش، به اختصار، ادلّه نقلى مربوط به «عصمت پيامبران» را بيان مى‌كنيم:

١- قرآن كريم از برخى افراد با تعبير «مخلص» (به فتح لام) ياد كرده است كه با واژه «مخلِص» (به كسر لام) تفاوت معنايى دارد؛ زيرا فردِ نخست را خداى متعال، خود خالص گردانده، امّا در مورد دوّم، به اين مطلب اشاره دارد كه «مخلِص»، با نيت صادق و توأم با اخلاص، اعمال خودرا انجام مى‌دهد. وانگهى افراد «مخلَص» چنان‌اند كه حتّى شيطان به گمراه كردن‌شان اميد ندارد و از همين رو سوگند ياد كرده است كه همه آدميزادگان را گمراه كند، مگر «مخلَصان» را؛ چنان كه خداى متعال از زبان او مى‌فرمايد:

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ* إِلا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ‌[٢].

[١] - نفى السهو عن النبي، آيت الله ميزرا جواد تبريزى: ٣٨.

[٢] - ص( ٣٨): ٨٣- ٨٢.